JAAROVERZICHT VAN MEI 2025 TOT EN MET APRIL 2026

 

JAAROVERZICHT VAN MEI 2025 TOT MEI 2026
LANDEN: Malaysia, Coco’s Keeling (Australie), La Reunion, Madagascar, Mayotte, Mozambique, Zuid Afrika, St Helena, Brazilië. (nederland met vliegtuig)

AANTAL MIJLEN PER MAAND 2025/2026: 
Mei 8 mijl, Juni 1456 mijl, Juli 2934 mijl, Augustus 520 mijl, September 281 mijl, Oktober 1794 mijl, November 660 mijl, December 363 mijl.
Januari 3524 mijl, Februari 0 mijl, maart mijl, april 0 mijl.  

PILOTS EN KAARTEN DIE WE DIT JAAR GEBRUIKT HEBBEN:
We hadden de weblog van “Soggypaw” gedownload waarop verschillende zeilers  ankerplekken in Coco’s keeling, La Reunion en Madagascar beschreven.
We gebruiken "ActiveCaptain" die bij ons ook in Navionics zichtbaar is. Dit geeft extra informatie over de anker plekken, marina's etc.
Vanaf Madagascar hadden we veel aan de de watts app groep “South Afrika” van Osasa. Daarnaast gebruikten we de Osasa website voor zuid Afrika.
Vanaf zuid Afrika was er de watts app groep “sail south Atlantic” waar we van de andere zeilers en lokale mensen informatie kregen over St Helena en hoe in te klaren in Brazilië. 
Vanuit de “Sail South Atlantic” app konden we weer lid worden van de “Sail Caribbean” app maar dat hebben we niet gedaan. 
Noonsite is helaas niet meer voor iedereen toegankelijk alleen als je lid bent. 

Voor Navigatie kaarten hebben we;
de Garmin kaarten op de Garmins
Isailors op de ipad 
De Navionic kaarten op de ipad.  Bij de Navionic kaarten is ook "Active captian"  ondergebracht zodat we konden lezen wat andere zeilers van de ankerplek vonden en wat er te doen is. (bijv wandelingen watervallen, leuke dorpjes, snorkelen, Marina’s die beschreven worden. etc) 

Voor wandelen gebruikten we;
Maps.me, de Gaia gps app en RometoRio app.

WEERBERICHTEN:
Via INTERNET (nu starlink aan boord) gebruikten we de webside; Windy

ONDERHOUD EN PROBLEMEN AAN BOORD:
Starlink aan boord.
Nieuwe anti fouling (bij Reback Marina in Malaysia uit het water) 
Afsluiters vernieuwd
Nieuw dek raam
Roerlagers  vervangen
Nieuwe marifoon
Nieuwe accu kabels
Nieuwe Victron smart accu oplader
Nieuwe sunt
Twee nieuwe zonnepanelen
Nieuwe huik grootzeil
Nieuwe camera in mast

MEDISCH: beide nog gezond. 

GEBEURTENISSEN IN 2025/2026
We hebben vanaf 2006 onderweg altijd de SSB radio gebruikt. Deels om via Sailmail e-mails en het weerbericht binnen te halen en deels voor SSB radio netjes waar we met andere zeilers die onderweg waren spraken. De laatste jaren waren er nog maar heel weinig tot geen SSB netjes omdat veel mensen over waren gegaan naar iridium Go en later Starlink. In het westen van Australië kregen we moeilijkheden met het binnenhalen van informatie via Sailmail omdat het grondstation van Brunei gestopt was en we aangewezen waren op de grond stations aan de oostkant van Australië en zuid Afrika. Vorig jaar hadden we in het begin nog aardig contact met het grondstation aan de oostkust van Australië en hadden we in Indonesie, Malaysia en Thailand bijna altijd telefoon bereik. We namen contact op met Sailmail en vroegen hoe het bereik was in de Indische oceaan omdat de weerberichten en e-mails heel belangrijk voor ons waren. Ze konden niets garanderen omdat het grondstation in zuid Afrika niet erg betrouwbaar was en we daardoor genoodzaakt waren iets anders te zoeken. Uiteindelijk werd het starlink. 

In mei ging de Giebateau de kant op voor verschillende klusjes zo kreeg ze een nieuwe laag antifouling en werden de afsluiters en één van de bovenramen na zesentwintig jaar vervangen. 
Nadat de Giebateau klaar was en de boodschappen aan boord waren begonnen we aan de lange oversteek van de Indische oceaan. 
Het eerste deel ging naar Coco’s Keeling een tocht van ca. 1455 mijl. In het eerste stuk staken we de Malacca straat over en om de noord punt van Sumatra zuidwaarts richting Coco’s Keeling (eiland van Australië). Aangezien we nog aardig vroeg in het seizoen waren kregen we op het laatst behoorlijk wat wind. Op de ankerplek van Cosos keeling (atol) zagen we twee andere zeilboten die problemen hadden gekregen door de harde wind en zodoende hier naar toe waren uitgeweken. Op de ankerplek waaide het soms hard maar waren er geen hoge golven. Van de lokale bevolking hoorden we dat het weer dit jaar extremer was voor de tijd van het jaar. 
Het tweede stuk ging van Coco’s Keeling naar La reunion een tocht van 2520 mijl. De eerste week hadden we mooi rustig weer en zeilden we voor de wind heerlijk de Indische oceaan over. De tweede week kregen we veel wind (meer dan dertig knopen) en bouwden de golven zich op naar vijf meter (volgens windy). Uiteindelijk vierden we een lange lijn in een lus achter de Giebateau om snelheid te minderen (hele verhaal staat in de blog).
La reunion was een prachtig eiland waar we samen met Maarten een auto huurden en het eiland bekeken. 
Na een korte stop zeilden we in 414 mijl naar Madagascar waar we twee maanden rond zeilden. Een prachtig maar arm eiland met nog echte traditionele huizen, vissersboten, Jungs en natuurlijk de prachtige natuur met de wilde dieren. 
Omdat we nog vroeg in het seizoen waren besloten we naar Mayotte te gaan. Een eiland dat vorig jaar getroffen werd door een hurricane en nu nog in opbouw was. We hoorden dat er veel criminaliteit was en door stakingen ging ook de ferry niet zodat we weinig van het eiland gezien hebben. 
Na Mayotte zeilden we naar zuid Afrika een tocht van 1574 mijl door de staat van Madagascar. Eerst terug langs de kust van Madagascar zuidwaarts waar we halverwege de straat overstaken naar richting Zuid Afrika maar omdat er een grote depressie aankwam maakten we een tussen stop in Mozambique zonder in te klaren. 
In oktober kwamen we aan in “Richard bay” Zuid Afrika waar we met behulp van Osasa inklaarden. Osasa is een organisatie van vrijwilligers die zeilers via internet/telefoon helpen om langs de kust van Zuid Afrika te zeilen en die ook informatie hebben over de omringende landen. In iedere plaats/marina was wel een vertegenwoordiger van Osasa die hielp met het papierwerk en veel informatie had over de omgeving. Het enige nadeel van Zuid Afrika vonden wij dat we heel weinig konden ankeren en bijna overal de marina in moesten. Verder hebben we een prachtige tijd gehad in zuid Afrika. Als het weer het toeliet gingen we verder en als we moesten wachtten gingen we het binnenland in. Zo hebben we in het zluzlu park veel wilde dieren gezien, hebben we rondgereden in het prachtige Drakensberg landschap met Lesotho en hebben we mijn oom Ruud en Eveline via de tuin route in Mcgregor opgezocht. Natuur ontbrak Kaapstad niet waar we de Tafelberg en omgeving hebben bekeken met Karien (vriendin van oom Ruud en Eveline). 
Met Oud en nieuw begonnen we aan de oversteek van de Atlantische oceaan.  We zeilden vanuit Saldana (zuid Afrika) naar St Helena een tocht van 1682 mijl. In St Helena hebben we met een gids het eiland rond gereden, een echte aanrader aangezien de natuur prachtig en heel verschillend is en er nog veel oudheden zijn waar hij heel veel over vertelde waaronder natuurlijk Napoleon.
Onze laatste lange oversteek voor dit jaar was van St Helen naar Jacaré in Brazilië, een  tocht 1842 mijl. Hier hadden we negentien jaar geleden met Braziliaanse vrienden carnaval gevierd waar we nog altijd contact mee hadden. Na negentien jaar vierden we voor de tweede keer samen carnaval, nu met hun kinderen.
INMIDDELS HEBBEN WE DE WERELD GEROND! 
Na carnaval was het nog te vroeg om verder te zeilen richting de Azoren zodat we naar Nederland vlogen waar we mijn moeder voor twee maanden bezochten.
DIT JAAR HEBBEN WE ONS RECORD AAN MIJLEN AFGELEGD. 
We kijken terug op een fantastische jaar.

NEDERLAND EN BRAZILIË APRIL 2026

Donderdag 30 april 2026
VIJFDE DAG OP ZEE
06. 00 443 mijl Pos 02 07.237 S 39 11.505 W 1760 mijl naar Antiqua.
00.00 475 mijl Pos 01 46.808 S 39 42.085 W
18.00 517 mijl  Pos 01 22.702 S 40 04.638 W  2377 mijl naar Azoren
00.00 555 mijl Pos 00 50.872 S 40 05.803 W
In de nacht kregen we te maken met squalls waarin veel regen en wind zat maar gelukkig geen onweer. In deze squalls trok de wind dan plotseling aan tot dertig a veertig knopen vanuit het niets. Toen het licht werd hielden we de hele dag squalls. Gemiddeld hadden we tien tot twaalf knopen zuid oosten wind zodat we met twee reven in het grootzeil en daarbij afwisselend het voorzeil of de All Purpose Genua uitgeboomd verder zeilden. In de squalls rolden we vaak deze voorzeilen weg. Omdat het bijna de hele dag hard regende hadden we één watertank open gezet die gevuld werd met regenwater. De andere watertank was al gevuld met water van de watermaker. 
Rond tien uur startten we Starlink op en bekeken het weerbericht, haalden de krant binnen en belde ik mijn moeder. Rond vier uur waren we de squalls zo zat dat we Starlink nog een keer opstartten en het weerbericht bekeken. We besloten koers te veranderen en noordwaarts te zeilen om zo snel mogelijk uit deze squall zone en de doldrums te komen en in de noord oost trade wind terecht te komen. Het voordeel dat we eerst naar het noordwesten waren gezeild was dat we tot nu stroom mee hadden gehad en dat de doldrums (windstilte gebied) hier nu erg smal waren.
We maakten de kotterstag klaar, hesen het werkvoorzeil en veranderden koers naar 360 graden. Met twee reven in het grootzeil, werkvoorzeil en soms het gewone voorzeil erbij zeilden we met ca tien a twaalf knopen wind halve tot aan de wind de vijfde nacht in. 
Ook vandaag lazen we, deed ik kruiswoordpuzzels, maakte als lunch kip/groente in soja saus met rijst en hielden om beurten wacht want op de AIS radar zagen we geregeld containerschepen. 
Halverwege de nacht losten de squalls op, kregen we tussen de wolkenvelden door een sterrenhemel en scheen de bijna volle maan over het water.

VOLLE MAAN SCHIJNT OVER HET WATER.

Later in de nacht nam de wind af en draaide iets zodat we met ca. zes knopen wind en een koers van 340 graden aan de wind rustig verder dobber/zeilden.

Woensdag 29 april 2026
VIERDE DAG OP ZEE
06. 00 298 mijl Pos 03 23.272 S 37 10.336 W 1901 mijl naar Antiqua.
00.00  329 mijl Pos 03 06.695 S 37 35.480 W
18.00  360 mijl Pos 02 51.171 S 38 01.965 W
00.00 403 mijl Pos 02 25.575 S 38 35.666 W
Het was een heldere nacht geweest met een bijna volle maan, een sterrenhemel die afgewisseld werd door wolkenvelden en met heel weinig wind. Rond vier uur kregen we te maken met squalls waar regen in zat en toen het rond vijf uur licht werd bleef het bewolkt, trok de wind aan tot ca. zeven knopen zuid oosten wind en hielden we af en toe wat squalls waar regen in zat maar geen extra wind of onweer zodat we de generator startten om de accu’s bij te laden. 

Met de All Purpose Genua uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant zeilden we de hele ochtend verder. Ondertussen deed ik administratie en schreef het jaarverslag terwijl Paul de krant las en wat sliep. 
Rond tien uur (15.00 Nederlandse tijd) ging ons alarm af en startten we Starlink op. We bekeken het weer, haalden de krant binnen en sprak ik met mijn moeder.
In de middag haalden we de All Purpose Genua weg aangezien we alweer met squall te maken kregen waardoor de wind steeds draaide en het vaak hard regende. Paul was druk met de zeilvoering bezig; dan stond het grootzeil met twee reven aan de ene kant dan weer aan de andere kant, dan was het voorzeil weer uitgerold en dan weer ingerold, het hield hem behoorlijk bezig terwijl ik lekker sliep.
Rond vijf uur trok de wind aan naar ca. vijftien knopen en waren de squalls grotendeels verdwenen. Toen het rond zes uur donker werd zagen we een grote maan met een sterrenhemel afgewisseld door wolkenvelden. Met alleen grootzeil met twee reven zeilden we halve tot ruime wind de vierde nacht in. We hadden express niet veel zeil op omdat we in een squall zone zeilden waar onverwachts veel wind in kon zitten en het Paul zijn tijd was om te slapen. In mijn wacht was het rustig en zeilden we met ca zeventien knopen wind, halve tot ruime wind lekker verder. Toen om twaalf uur Paul zijn wacht inging trok de wind aan tot twintig knopen en kreeg hij in zijn wacht wel te maken met squalls waar veel wind en regen in zat. 

Dinsdag 28 april 2026
DERDE DAG OP ZEE
06. 00 243 mijl Pos 03 51.772 S 36 24.049 W 1963 mijl naar Antiqua.
00.00  245 mijl Pos 03 46.764 S 36 28.959 W
18.00  264 mijl Pos 03 39.994 S 36 41.551 W
00.00 278 mijl Pos 03 33.066 S 36 53.969 W
Het was een onrustige nacht geweest met veel squalls en onweer. Toen het rond vijf uur licht werd bleef het bewolkt en regende het eerst nog. De wind nam af naar ca. vijf knopen zodat we de All purpose Genua hesen om nog iets vooruit te komen. Met een uitgeboomde All Purpose Genua aan de ene kant en het grootzeil met twee reven aan de andere kant dobber/zeilden we voor de wind en voornamelijk met de de Guiana stroming rustig verder. We hielden de twee reven in het grootzeil zodat deze niet ging klapperen door de lichte swell die er stond. Rond tien uur (15.00 Nederlandse tijd) ging ons alarm af en startten we Starlink op. We bekeken het weer, haalden de krant binnen en ik sprak zoals elke dag met mijn moeder. 
Later klaarde het op maar bleef de zon voornamelijk achter de wolken. In de middag draaide de wind iets en nam af naar drie knopen. We haalden de boom uit de All Purpose Genua zodat we halve wind rustig verder dobberden. Doordat we al twee dagen weinig tot geen zon hadden gehad hadden de zonnepanelen te weinig opgebracht zodat we de generator startten om de accu’s bij te laden. Ook vandaag zagen we de hele dag container schepen op de AIS radar maar allemaal op gepaste afstand. Rond zes uur werd het donker en zagen we de steeds groter wordende maan met daarbij een sterrenhemel met hier en daar wat bewolking. Met de All purpose Genua en grootzeil met twee reven dobber/zeilden we rustig de nacht door. 

Maandag 27 april 2026
TWEEDE DAG OP ZEE
06. 00 102 mijl Pos 05 17.868 S 34 42.642 W 2088 mijl naar Antiqua.
00.00  138 mijl Pos 04 46.860 S 34 56.626 W
18.00  179 mijl Pos 04 24.822 S 35 31.270 W
00.00 209 mijl Pos 04 10.868 S 35 57.915 W
Rond vijf uur begon het licht te worden en bleef het een bewolkte dag. Met ca. twaalf knopen zuid oosten wind zeilden we soms voor de wind met voorzeil uitgeboomd en soms ruime wind met het voorzeil en grootzeil met twee reven aan dezelfde kant rustig de dag door. Al was het bewolkt, het was nog steeds ca. dertig graden maar zonder zon in de kuip konden we lekker buiten zitten waardoor we veel vliegende vissen zagen met Jan van Gents die op deze vliegende vissen doken voor hun maaltijd. Daarnaast zagen we fregat vogels en was het aardig druk met scheepvaart om ons heen. We genoten van de rustige dag en naast dat we veel buiten zaten lazen, sliepen we en had ik kruiswoordpuzzels boekjes meegenomen waar ik/we er een paar van deden. 
Rond zes uur zagen we een mooie rode zonsondergang en daarna keken we samen een film. Toen we rond acht uur met de wachtjes begonnen nam ik de eerste wacht en kregen we te maken met vele squalls waar veel regen maar niet veel wind in zat. Rond tien uur kwam daar het onweer bij en zagen we de lichtflitsen door de lucht met soms de donder erbij, niet echt fijn! Toen Paul rond twaalf uur de wacht overnam was het ergste onweer voorbij maar zagen we nog steeds af en toe lichtflitsen. 

Zondag 26 april 2026
EERSTE DAG OP ZEE
13. 00 00 mijl Pos 07 02.146 S  34 51.343 W 2169 mijl
00.00 65 mijl Pos 05 55.440 S 34 44.347 W
WEER ONDERWEG, ROUTE DIE WE GAAN DOEN!
We willen naar de Azoren maar zeilen eerst richting de Caribische eilanden waardoor we een mooie zeil koers hebben met veelal stroom mee. We volgen hierbij eerst de Braziliaanse kust (zeilen ca. zeventig mijl uit de kust) waardoor we in de Guiana stroom zeilen en we ca. één a twee knopen stroom mee hebben. 
Bij ons vertrek lag het hoge luchtdruk gebied op het noordelijk halfrond nog niet op zijn plek en kwamen er nog aardig wat depressies over de Azoren. Het was dan ook de vraag of we daardoor in één keer naar de Azoren konden of dat we een tussenstop moeten maken in Antiqua. 
Voor nu staat in de GPS : Antiqua 2169 mijl te gaan met een koers van 311 graden.
EINDBESTEMMING Horta op de Azoren is 2746 mijl (rechtstreeks) koers van 7 graden. 

Toen het vanochtend  rond vijf uur licht werd stond er weinig wind zodat we het voorzeil omhoog hesen. Vervolgens kookte ik enkele maaltijden voor onderweg, maakte de achterhut slaap klaar, nam een douche en belde tante Jannie en mijn moeder. Ondertussen maakte Paul de kotterstag klaar en deed buiten nog wat andere klusjes. Toen we klaar waren gingen we terug naar de voorpunt (bed) waar de airco nog lekker aanstond. 
Rond één uur was het hoog water en stond er weinig stroming (dood tij) in de rivier zodat de trossen los gingen en we de marina verlieten. Met ca. achttien knopen wind zeilden we alleen op voorzeil de Paraiba rivier af richting oceaan. Vlak voordat we de vaargeul naar de oceaan in zeilden hesen we het grootzeil met twee reven erin.
Het was een zonnige dag van ca. dertig graden met een lekkere wind van ca. achttien knopen en zo zeilden we halve tot ruime wind noordwaarts. Rond zes uur zagen we de zon ondergaan en hadden we aan de andere kant een halve maan waardoor we goed zicht hielden. Met voorzeil en twee reven in het grootzeil zeilden we met ca achttien knopen wind de nacht door.  Onderweg zagen we vele containerschepen en moesten we goed opletten.

Zaterdag  25 april  

In de ochtend regende en waaide het alweer maar ging Paul tocht te water om het onderwaterschip verder schoon te maken. Toen hij klaar was dronken we koffie/chocolademelk en gingen onderuit met internet en belde ik mijn moeder.

Rond vier kwamen Amanda met Maria, Philippe en Bruno (neef Amanda) met Danielle (zijn vrouw) en Theo (hun zoontje). Nadat ze de Giebateau hadden gezien gingen we naar de bar van de marina waar we gezellig tot zeven uur zaten te praten.

GEZELLIGE AVOND

Daarna namen we afscheid want morgen gaan we de oceaan op. 

Amanda and familie thank you for the good time! 

Vrijdag 24 april 
Het regende en waaide vanochtend aardig maar desondanks ging Paul het water in om de zijkanten van het onderwaterschip schoon te schrapen van aangroei. Ondertussen bakte ik het vlees (kip, worstjes, zelf gemaakte gehaktballen en rul gehakt)dat we later op de dag in de vriezer deden. Rond elf uur gingen we naar Nicolas (eigenaar Jacare Marina) en betaalden de marina. In de middag was Paul bezig met klusjes om de Giebateau klaar te maken voor de grote oversteek en deed ik wat administratieve en huishoudelijke klusjes. 

Donderdag 23 april. 
Rond acht uur gingen we met de trein naar Cabedelo waar we ons bij immigratie en customs (douane) uitklaarden. Rond tien uur namen we de trein naar Joa Pessoa waar we ons bij de Port Captain meldden en de papieren in orde maakten zodat we Brazilië kunnen verlaten. 
Tegenover de Port Captain was een kilo restaurant waar ze heerlijk eten hebben zodat we daar lunchten en eten voor onderweg kochten. Vervolgens namen we de trein terug naar Jacare en waren rond één uur terug op de Giebateau. 
We belden Amanda dat we terug aan boord waren zodat ze naar ons toe kwam. Met Amanda reden we naar de supermarkt waar ik grote boodschappen deed voor onderweg en Amanda mij hielp waar nodig was want zij wist wat lekkere dingen waren!
Nadat we alles aan boord hadden gebracht gingen we naar de school van Maria en Philippe waar we nog lange tijd gezellig zaten te praten. Rond vijf uur reden we naar “Fascino Mediëval” een pizzeria waar ze verschillende kamers met verschillende thema’s van films hebben waaronder Harry Potter, Viking, Hobbits, Game off Trones. 

UIT ETEN

Wij aten heerlijke pizza’s in de Game off Trone kamer met als toetjje een chocolade pizza.
Rond acht uur waren we terug aan boord waar ik alle etenswaren opborg.

Woensdag 22 april.
We waren al vroeg wakker zodat ik verder gingen met spullen opruimen en de Giebateau schoonmaakte. Paul ging de mast in om de camera terug te plaatsen en de verstaging etc na te kijken. De buitenboord motor werd weer buiten gehangen en de motor van de Giebateau werd gestart. 
Rond twaalf uur hielden we voor in de punt met de airco aan siësta waar we internetten en ik mijn moeder belde. Buiten was het alweer over de dertig graden. In de namiddag liepen we naar de marina waar we met Nicolas (eigenaar) en nog wat andere zeilers spraken. Rond vier uur waren we terug aan boord omdat we met Amanda hadden afgesproken. Toen ze er om vijf uur nog niet was appten we haar en bleek ze op haar moeder te moeten passen zodat ze niet kon komen. We gingen lekker naar voren waar we met de airco aan een film keken.

Dinsdag 21 april 2026
Rond 23.30 vlogen we van Soa Paulo naar Recife, een drie uur durende vlucht en kwamen we rond 03.00 aan in Recife waar we alle bagage van de loopband haalden.
In Receife wilden we een Uber taxi nemen naar Jacare Marina maar deze begonnen pas rond 05.00. We onderhandelden met de taxi chauffeur bij het vliegveld en gingen uiteindelijk voor driehonderdvijftig Real (€59, 00) met hem mee. Onder een ca. twee uur durende rit zagen we het licht worden en kwamen we rond 05.30 met daglicht aan op de Giebateau die er gelukkig goed en wel bijlag.
We hadden allebei onderweg weinig geslapen zodat we de airco in de slaapkamer aandeden en we een aantal uur sliepen. Daarna belde ik mijn moeder, pakte de tassen uit en ruimde de spullen grotendeels op terwijl Paul klusjes aan boord deed. 
Aan het begin van de avond belden we Amanda dat we goed en wel aan boord waren en spraken af hun morgen in de namiddag te ontmoetten.

Maandag 20 april 2026
We hebben twee mooie maar drukke maanden bij mijn moeder gehad. Gelukkig laten we haar na twee maanden weer met een gerust hart achter.  
Na eerst nog even Trix ( hondje van mijn moeder) te hebben uitgelaten werden we rond half negen door Eveline opgehaald en namen we afscheid van mijn moeder en Trix. 
Er was geen file zodat we op tijd op Schiphol waren waar we incheckten en zagen dat we op de lange vlucht niet naast elkaar zaten. We probeerden nog wat te wisselen maar de vlucht zat vol dus was er niets te veranderen. Ons werd verteld dat onze bagage in één keer naar Recife (eindbestemming) ging. 
Rond 12.00 begon het inchecken en met een kleine vertraging vertrokken we rond 13.30  terug naar Brazilië waar we rond 20.00 Braziliaanse tijd (Nederlandse tijd 01.00 in de nacht) aankwamen. Tijdens de vlucht naar São Paulo kregen we te horen dat we onze bagage wel moesten ophalen en opnieuw moesten inchecken. Dit nam veel meer tijd in beslag zeker omdat onze tassen niet op de band belanden maar bij “oversized” lagen. Bij immigratie aangekomen hadden we gelukkig een brief van de marina dat we met onze zeilboot Brazilië verlaten en daarom geen retour vliegticket hadden (iedereen moest het retour ticket laten zien).
Daarna moesten de koffers gecheckt worden bij de douane. Bij “niets aan te geven goederen” stond een enorm lange rij maar gelukkig moesten wij naar de “wel aan te geven goederen” en lieten onze brief zien dat we met onze zeilboot in Brazilië lagen. De tassen gingen door een scan en daarna konden we meteen doorlopen (hoefden niets open te maken). Nadat we voor de tweede keer onze tassen en ons zelf incheckten voor de vlucht naar Recife liepen we naar de Gate. Rond 23.30 vlogen we van Soa Paulo naar Recife, een drie uur durende vlucht.

MOOI NEDERLAND IN APRIL

PASEN 2026  

 DAMES VAN DE KAASCLUB DE JAREN HEEN  

MEIDEN UIT BAAMBRUGGE 

NEDERLAND MAART 2026

20 februari landden we in Nederland waar we door Eveline werden opgehaald en naar mijn moeder werden gebracht. Het was inmiddels bijna een jaar geleden dat we in Nederland waren. Net als vorig jaar was de overgang van de hitte naar de kou wel even wennen. Gelukkig werd het al snel iets mooier weer en leek de lente te zijn begonnen en kon Paul in de middag lekker fietsen. Verder waren we deze maand druk met mijn moeder en het huis, het maken van een presentatie voor de yachtclub en bezochten we vrienden en familie.

PLANTEN BLOEIEN IN HET VOORJAAR

PAUL AAN HET WERK VOOR MIJN MOEDER

ZWEMMEN MET MIJN MOEDER MET DE ZONNEBLOEM

OUD COLLEGA VAN MIJN VADER LANGS

PRESENTATIE IN HOORN

BRAZILIE FEBRUARI 2026

WE ZIJN VAN 20 FEBRUARI TOT EN MET 20 APRIL IN NEDERLAND. 

DAARNA GAAN WE ONZE REIS VERVOLGEN RICHTING AZORE EN VERDER…

Zaterdag  21 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Na een vlucht van elf uur landden we rond kwart over twaalf op Schiphol waar Eveline ons ophaalde. Aangekomen bij mijn moeder waren zowel mijn moeder als Trix (haar hond) blij ons te zien. 
WE ZIJN TOT 20 APRIL IN NEDERLAND.

Vrijdag  20 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Rond drie uur stonden we op en aten ons ontbijt/koffie. Na de laatste klusjes sloten we de Giebateau af tot 21 april.
Rond vier uur werden we opgehaald door Bruno (neef van Amanda die naar Recieve moest). Bruno is een blabla taxi waardoor er nog iemand meereed. Onderweg zagen we het licht worden en zaten ondertussen gezellig te praten. Het was zeer rustig op de weg zodat we al na ca. twee en half uur op het internationale vliegveld Guararapes in Recieve waren en waar we afscheid namen van Bruno. We haalden onze tickets bij de Gol Balie en daarna werd het wachtten aangezien ons vliegtuig pas rond kwart over vier ging. Rond één uur konden we inchecken en was ons vliegtuig op tijd. Van Recieve vlogen we in drie uur naar São Paulo waar we een uur overstap tijd hadden en we rond kwart voor negen met de KLM naar Amsterdam vlogen. 

Donderdag  19 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vandaag waren we bezig met de laatste voorbereidingen om naar Nederland te gaan. De tassen werden goed ingepakt en we deden de laatste klusjes om de Giebateau voor twee maanden achter te laten. 
Vroeg in de avond kwamen Amanda en Maria Julia langs die ons eten uit de koelkast en diepvries meenamen. Daarna gingen we vroeg naar bed. 

Woensdag  18 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vroeg in de ochtend deden we wat klusjes voor ons vertrek. Toen het rond half negen weer warm werd gingen we naar voren waar we met de air conditioner aan internetten. Rond half zes werden we door Amanda, Tatiano, Maria Julia en Lois Felipe opgehaald en gingen we met nog een vriend pizza eten. Daarna reden we naar het appartement van Tatiano’s ouders waar we zijn ouders na negentien jaar weer ontmoetten en was een leuk weerzien. Rond tien uur waren we terug aan boord.

Dinsdag  17 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was een zonnige dag van ca. tweeendertig graden zodat we voor in de punt met de airconditioning aan internetten en boek lazen. Rond vijf uur gingen we nog even naar de boulevard om de zonsondergang te bekijken en de bolero te horen.

ZON ONDERGANG MET DE BOLERO

Nadat de zon onder was werd het een aangenamere temperatuur en zaten we buiten in de kuip.

Maandag 16 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vanochtend kregen we van Amanda een berichtje dat we een dagje naar het strand gingen. Even later werden we opgehaald en reden naar “Praia de Camboina”. Het bekende zandstrand in Jacare waar met laag water een zand bank boven water uit kwam en waarbij veel motorboten voor anker lagen. Het was enorm druk op het strand maar desondanks hadden we de andere vrienden waaronder Rodriques en Cecilia snel gevonden.

PRAIA DE CAMBOINA

Langzaam werd het hoog water en werd het strand smaller en smaller totdat er haast geen plek meer was en we met zijn allen naar het dakterras van een appartementencomplex van een vriend gingen. Wauw, een dakterras met zwembad, bar, barbecue en uitzicht over het stand, de oceaan en de Peninsula tot aan Joao Pessoa.

HET DAKTERRAS

Hier ontmoetten we nog enkele kennissen die we met carnaval ook hadden ontmoet. Het werd een gezellige middag en rond zes uur gingen we terug naar de Giebateau. 

Zondag 15 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Toen we uit bed kwamen scheen de zon al volop, was het ca. dertig graden en hadden we een rustige dag aan boord. Rond vijf uur liepen we naar de boulevard met de vele winkeltjes, eettentjes en restaurant en waar het druk was met mensen die wachtten op de zonsondergang. Op de rivier lagen de volle toeristenboten en speedboten en speelde de saxofonist de Bolero. 

DE BOULEVARD

Terug aan boord was het iets afgekoeld en zaten we nog even in de kuip. 

Zaterdag 14 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W
Na de koffie en yoga werd het een bewolkte dag van ca. achtentwintig graden met hier en daar een klein buitje. We liggen nu in de marina aangesloten op het stroom net zodat Paul nog in bed lag te internetten met de airco aan en ik daar na de yoga ook naar terug ging.Rond koffie tijd kwamen we uit bed en deden de hele dag rustig aan. 

Rond vijf uur werden we door Amanda en Tatiano opgehaald en reden naar het huis van hun vrienden die dicht in de buurt van het carnaval feest woonden. Bij de verkoop van de kaartjes hadden we allemaal grote t shirts gekregen. Nu bleek dat de vrouwen deze korter hadden geknipt of hadden vermaakt naar jurkjes of andere decoratie zodat we ook mijn t shirt wat korter knipten. Daarnaast bleek dat iedereen een koelbox met zijn eigen drinken en beker meenam. Helaas waren wij hiervan niet op de hoogte maar had Amanda aan ons gedacht. Vanuit het huis van hun vrienden liepen we naar het feest waar bij binnenkomst alle handtassen en koelboxen werden gecontroleerd en kreeg iedereen die geen beker had er één. Er waren stalletjes met eten en bij één van de stalletjes werd sterkedrank aangeboden om te proberen. We liepen verder door de drukte naar de plek waar we nog meer vrienden van Tatiano en Amanda ontmoetten en waar we ook Rodriques en Cecilia zagen. 

AMANDA/TATAINA/RODRIQUES/CECILIA/PAUL EN IK IN 2007 EN 2026

Verderop stond een groot podium waar een bekende band speelde en al snel werd er gedanst/gezongen en werd het een leuke en gezellige avond. 

CARNAVAL 2026

Onder de carnaval zag ik de mooiste decoraties voorbijkomen die vrouwen van de t shirts gemaakt hadden. Rond half twee waren we na een gezellige avond terug aan boord. 

Vrijdag 13 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Na de koffie en yoga kwam rond zeven uur de zon tevoorschijn en werd het een zonnige dag. Als eerst bedekten we de dinghy die op het voordek lag met een oud hoeslaken tegen de zon. Vervolgens ging Paul de bakskist in en checkte de stuurautomaat. Na de lunch gingen we onderuit met boek/internet en belde ik mijn moeder.



Donderdag 12 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Het regende hard zodat we binnen bleven. Ik haalde de kast in de voorpunt leeg en bekeek wat weg kon en ruimde deze opnieuw in terwijl Paul internette.

Na de lunch werd het droog en maakten we de buitenboord motor schoon met Salt a way. Toen de klus geklaard was liepen we naar de yachtclub van Marina Jacare Village waar we gezellig met andere zeilers spraken. Rond zes uur waren we terug en was het alweer tijd voor het avond eten. 

Woensdag 11 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was bewolkt met hier en daar een regenbui. Na het ontbijt haalden we de motor van de dinghy en legden de dinghy op het voordek. Even voor elf uur was het dood tij en motorden we de marina in. 

Na de lunch ging het anker met ankerketting het water in zodat Paul de ketting om kon draaiden. Dit omdat de schakels die we het meest gebruikten versleten waren en over de anker schijf heen schoten. Dit was nog een hele klus omdat toen we de tachtig meter ketting ophaalden deze behoorlijk in elkaar gedraaid zat. Pas rond drie uur was de klus geklaard en dronken we een bananen milkshake in de kuip om daarna onderuit te gaan met boek en internet.  



Dinsdag 10 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Bijna iedere nacht krijgen we wel één of twee tropische regenbuien over maar is het rond vijf uur droog zodat ik het met een kop koffie licht zag worden.  Daarna deed ik yoga omdat het toen nog een aangename temperatuur was. Toen de zon eenmaal aan de hemel stond werd het te warm. Nadat ik de foto’s op de weblog had gezet en Paul wat had geïnternet  dronken we samen koffie/chocomelk. Rond half tien haalde Amanda ons op en gingen we naar de tandarts waar Paul zijn kroon kreeg. 

Nadat Paul klaar was  reden we naar een winkel waar we kaartjes met een T-shirt voor de zaterdag avond carnaval kochten. Vervolgens was het tijd voor chocomelk met wat lekkers en deden we nog wat boodschappen. Rond kwart voor één haalden we Maria Julia en Luiz Felipe van school. Amanda wilde graag met ons mee naar de Giebateau maar helaas hadden de kinderen huiswerk zodat ze ons alleen afzetten en terug naar huis ging. Terug aan boord ruimden we de spullen op en gingen onderuit met internet en belde ik mijn moeder.

Maandag 09 februari
SANTA CATARINA FORT
Het fort van Santa Catarina do Cabedelo (uit 1586), op de rechteroever van de rivier de Paraíba, had als functie: het verdedigen van de barrière van de rivier Paraíba do Norte en het dorp Filipeia de Nossa Senhora das Neves (momenteel João Pessoa). 
Het werd in 1618 herbouwd ter verdediging tegen Nederlandse aanvallen onder bevel van admiraal Boudewijn Hendricksz tijdens de Portugese overheersing.
Terwijl de Nederlandse invasie aan de gang was werd het fort onder bevel van de Portugese kapitein João de Matos Cardoso verdedigd. Na het afweren van de Nederlandse aanval van 25 tot 28 februari 1634 arriveerde er op 3 december1634 een nieuwe Nederlandse vloot (29 schepen, 2.350 man onder bevel van Schkoppe). Op 19 december blokkeerde deze Nederlandse vloot vanuit Recife de rivier de Paraíba met het Santa Catarina Fort, dat vervolgens door landtroepen werd belegerd.
De Nederlanders verloren in 1645 de controle over de stad Filipeia de Nossa Senhora das Neves (João Pessoa) en bleven beperkt tot de bezetting van dit fort en het fort van Santo Antônio. Ten tijde van de capitulatie in Recife (1654) werden deze opnieuw bezet door Portugese troepen.

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
We hebben besloten om na carnaval voor twee maanden (20 februari tot 20 april) naar Nederland te komen en de Giebateau met carnaval alvast in de marina te leggen. Dit omdat er hier in het weekend (carnaval heeft iedereen vrij in Brazilië) veel jetski’s/motorboten rondvaren en we niet helemaal weten wat wij met carnaval gaan doen. 

Voor de tijd dat wij in Nederland zijn en de Giebateau in Brazilie blijft moet er extra papierwerk gedaan worden. Zodoende gingen we rond half acht naar de kant waar we de trein van acht uur naar João Pessoa namen.  Bij de Port captain werd ons papierwerk dat Nicolas voor ons in orde had gemaakt gestempeld. Vervolgens gingen we met de trein naar Cabadelo waar customs de rest van het papierwerk deed. 
Nadat al het papierwerk was gedaan bezochten we het  “Santa Catarina Fort” dat voornamelijk uit de oude muren met kanonnen, enkele gebouwen en wat oude tekeningen bestond. Maar met het uitzicht over de rivier konden we toch een voorstelling maken hoe het er hier vroeger aan toe was gegaan. 

SANTA CATARINA FORT

We wandelden terug door Cabedelo waar we bij de markt empanada’s aten en fruit/groente kochten.

CABEDELO

Rond drie uur waren we terug aan boord waar we bevroren mango uit de vriezer aten (ons mango ijs). De rest van de dag vermaakten we ons op de Giebateau.

Zondag 08 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Ook vandaag bleef het bewolkt en kwam de zon niet tevoorschijn. Na de koffie, yoga en douche werden we rond half tien door Amanda opgehaald en gingen we naar de kerk. Na de kerk reden we naar haar huis waar we Maria Julia en Luiz Felipe ophaalden. Met zijn allen reden reden we naar het vis restaurant “Peixada do Amor” aan de zuidkant van João Pessoa waar we een heerlijke gebakken vis aten. Terug reden we langs verschillende stranden waar weinig mensen waren. We stopten bij een winkelcentrum waar we een ijsje kochten en geld haalden. Daarna brachten ze ons terug en waren we rond drie uur op de  Giebateau. Terug aan boord belde ik mijn moeder en startten we de generator aangezien we al drie dagen niet echt zonnig weer hebben gehad. Rond vijf uur kregen we een foto van Amanda en bleek iemand haar auto te hebben aangereden. Gelukkig zijn zij zelf ongedeerd en heeft de auto lichte schade. 

zaterdag 07 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Vanochtend regende het zodat we binnen zaten en wat klusjes deden waaronder de watermaker spoelen. Toen het rond tien uur even droog werd gingen we naar de kant waar we bij de Marina Jacare Village gezellig met Brett spraken die daar zat te internetten. Nadat we een rondje hadden gewandeld gingen we terug naar de Giebateau waar we de lunch aten. In de middag regende het licht zodat we onderuit gingen met boek/internet en ik met mijn moeder sprak. 

 Vrijdag 06 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was nog droog toen het rond vijf uur licht werd en ik koffie dronk en yoga ik de kuip deed. Daarna begon het te regenen en internetten we binnen. Rond acht uur gingen we tussen de buien door naar de kant waar we met Nicolaas (Marine Jacare Yachtclub) papierwerk regelden. Nadat we nog even een rondje hadden gewandeld gingen we terug naar de boot waar we de lunch aten. De rest van de middag regende het aardig hard en zaten we binnen waar we wat klusjes deden en internetten. Rond vijf uur werd het droog en gingen we naar de kant waar we door Amanda, Luiz Felipe en Maria Julie werden opgehaald om naar de verjaardag van Theo het zoontje van Bruno (neef van Amanda) en zijn vouw Daniella (onze tandarts) te gaan die drie werd. 

Bij het feest aangekomen zagen we de hele familie van Amanda; haar moeder, haar broer met vrouw en twee kinderen en haar drie neven met vrouwen en kinderen. De vrouw van haar broer sprak ook aardig engels zodat we met de familie een gezellige avond hadden.

VERJAARDAG VAN THEO MET DE HELE FAMILIE VAN AMANDA.

BRUNO, DANIELLE EN ZOONTJE THEO

HELE FAMILIE VAN AMANDA 

Donderdag 05 februari 

JOÃO PESSOA LIGGING:

João Pessoa wordt vanwege zijn ligging op het oostelijkste punt van het Amerikaanse continent, ook wel de stad waar de zon als eerste opkomt genoemd en is de hoofdstad van de Braziliaanse deelstaat Paraíba
GESCHIEDENIS
João Pessoa, de derde oudste hoofdstad van Brazilië, ontstond in 1585, aan de oevers van de rivier de Sanhauá, als de "koninklijke stad Nossa Senhora das Neves". In 1588 kreeg de stad de naam "Filipeia de Nossa Senhora das Neves", ter ere van koning Filips, die destijds de tronen van Spanje en Portugal bekleedden.

Tijdens de Nederlandse bezetting (tussen 1634 en 1654)heette het Frederikstad en was het samen met Mauritsstadt (het huidige Recife), een van de twee belangrijkste steden in Nieuw-Holland.

Met de Portugese herovering werd het opnieuw Nossa Senhora das Neves, en later, in 1817, Parahyba do Norte. Dankzij het bezoek van Pedro II van Brazilië kreeg de stad eind 1859 de titel Keizerlijke Stad. De huidige benaming, João Pessoa, is een hommage aan de Paraíbaanse politicus João Pessoa, die in 1930 in de stad Recife werd vermoord.

JOÃO PESSOA HEDEN:

Een gebied van 37 hectare in het centrum van de stad staat op de monumentenlijst en er zijn naar schatting ongeveer 700 gebouwen, evenals historische straten, pleinen en parken. De gebouwen vormen een tafereel van verschillende stijlen en tijdperken vol herenhuizen, pleinen, koloniale huizen en seculiere kerken en worden beschouwd als de belangrijkste architecturale collectie van Paraíba, die de verschillende fasen van de lokale geschiedenis met elkaar in verband brengt, en een van de grootste en belangrijkste historische locaties in Brazilië.

Hieronder vallen onder andere de barok van de Kerk van de Derde Orde van São Francisco; de rococo van de kerk van Nossa Senhora do Carmo; de maniëristische stijl van de Misericórdia-kerk, allemaal uit de 17e eeuw; de koloniale en eclectische architectuur van de burgerlijke huizen, naast art-nouveau en art-deco, uit de jaren 20 en 30. 

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Nadat ik vroeg koffie had gedronken en yoga had gedaan begon het hard te regenen en waren de emmer snel vol met regenwater. 

Rond half negen klaarde het op en gingen we met de trein van tien over negen naar João Pessoa waarvan het treinstation dichtbij het oude gedeelte ligt. Als eerst liepen we naar het Rodovaria busstation om te zien hoe laat en welke bussen er naar Recife gingen. 

Vervolgens liepen we door de oude straten met oude huizen de heuvel op vanwaar we uitzicht hadden over de omgeving met daarbij de Paraiba rivier waar de Giebateau verweg op anker ligt. 

OUDE GEDEELTE VAN DE STAD.

Te midden van de koloniale herenhuizen en gebouwen met barokke kenmerken zagen we het architectonische complex van San Francisco en het klooster van Sint-Antonius dat in 1589 door de Franciscanen werd gebouwd en in 1788 was voltooid. Nu is het een Cultureel Centrum dat vandaag helaas gesloten was.

CULTUREEL CENTRUM DE SÃO FRANCISCO

Het SÃO BENTO-KLOOSTER, is een complex in barokstijl (kerk en klooster) en werd gebouwd door benedictijnse monniken die rond  1585 in João Pessoa aankwamen ter aanroeping van Onze Lieve Vrouw van Monte Serrat. Het klooster dateert uit de 17e eeuw, en de kerk uit de 18e eeuw. In 1995 werd het complex gerestaureerd en wordt beschouwd als een van de belangrijkste in Brazilië.

KERK MOSTEIRO DE SÃO BENTO

Op de top van de heuvel stond de KATHEDRAAL BASILIEK VAN ONZE-LIEVE -VROUWE VAN DE SNEEUW ook wel João Pessoa-kathedraal en is de zetel van het aartsbisdom Paraíba. De kerk gewijd aan Onze Lieve Vrouw van de Sneeuw werd in 1586 door de eerste kolonisten van Paraiba gebouwd. Het was een eenvoudig lemen gebouw, dat in het begin van de zeventiende eeuw werd herbouwd. In 1894 werd het uitgeroepen tot kathedraal.

CATERDRAL BASILICA NOSSA SENHORA DAS NEVES

Het klooster en de kerk van NOSSA SENHORA DO CARMO(Kerk van Onze Lieve Vrouw van de berg KarmelIs), bestaat uit een architectonisch complex en werd in 1592 gebouwd door de karmelieten in Romeinse barok stijl. Het heeft een enkele toren, met de kenmerken van de 16e-eeuwse stijl. De gevel en de toren zijn allemaal van steen, net als het houtsnijwerk en de reliëfs op de altaren. Het exterieur is voorzien van strakke lijnen, barokke ontwerpen en arabesken.

KERK DE NOSSA SENHORA DO CARMO

Het huis “PÓLVARA” werd gebouwd in 1704 als kruitmagazijn en wapen voorraad, waar nu een galerie in zit.

PÓLVARA

Nadat we door al die oudheden heen waren gewandeld en bezichtigd hadden liepen we de heuvel af naar het kilo restaurant waar we vorige keer ook gegeten hadden en waar we een heerlijke lunch aten. Met de trein van twee uur gingen we terug naar Jacare en naar de Giebateau. Terug aan boord ging ik bezig met het schrijven en foto’s van de weblog terwijl Paul internette. 

Woensdag 04 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Rond vijf uur werd het licht en zat ik zoals iedere dag in de kuip met een kop koffie terwijl het nog niet zo warm was. Onderwijl dat de zon opkwam zag ik kleine fregat vogels in de lucht en regende het even. Nadat de zon weer volop scheen spoelde ik de vuile was uit en hing het te drogen. Terwijl we koffie/chocomelk dronken spraken we met Nicolette en daarna gingen we naar de Marina Jacare Village waar we met Nicolas spraken.

MARINA JACARE VILLAGE

Nadat we een rondje hadden gewandeld aten we de lunch in de kuip en gingen onderuit met internet en sprak ik met mijn moeder. 

Rond vijf uur ging de zon langzaam onder en was het druk met mensen op de kade en toeristenboten die rondvoeren. 

ZONSOPKOMST EN ZONSONDERGANGEN IN  JACARE MET TOERISTEN BOOT

Dinsdag 03 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Even voor acht uur werden we door Amanda opgehaald en reden in de file naar João Pessoa waar we naar Danielle (vrouw van de neef van Amanda en onze tandarts)gingen. Één van de vullingen voldeed niet en daar werd nu een kroon voor gemaakt. We hadden haar man en zoontje afgelopen zondag bij de moeder van Amanda ontmoet en haar zoontje was gisteren drie geworden. Vrijdag geven ze een feestje waar wij ook voor werden uitgenodigd. 

Nadat we klaar waren gingen we ergens koffie/chocomelk drinken met wat lekkers en daarna bracht Amanda ons terug naar de Giebateau waar we de rest van de dag rustig onderuit gingen en waar ik zoals iedere dag mijn moeder belde.

Maandag 02 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Rond vijf uur werd het licht en omdat het toen nog windstil was en ca. vijfentwintig graden haalden we het voorzeil van de voorstag en brachten het naar binnen. Ondertussen zagen we hoe twee vissersmannen vanuit hun bootje hun net uitgooiden met aan het einde een bal. Vervolgens motorden ze stroom opwaarts en toen het net geheel uit was haalden ze het met de hand binnen.

VISSERSBOOT

Nadat we de tassen onder het bed vandaan hadden gehaald dronken we koffie/chocomelk in de kuip en kwam Brett langs. Hij ging later boodschappen doen en of we zin hadden om mee te gaan, prima!

Nadat ik de foto’s op de weblog had gezet en Paul had geïnternet gingen we rond twaalf uur naar de kant en wandelden samen met Brett naar de supermarkt (ca. drie kilometer) waar we eerst gezellig samen lunchten. Nadat Brett en ik boodschappen hadden gedaan liepen we terug naar de marina en gingen Paul en ik terug aan boord waar ik mijn moeder belde en de vuile was uitspoelde en ophing. 

Zondag 01 februari

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)

Rond half tien werden we door Amanda opgehaald en reden met zijn drieën naar de katholieke kerk waar zij altijd heen gaat, een grote kerk met veel leden. 

DE KATHOLIEKE KERK

Na de dienst reden we naar de flat waar zowel haar moeder als zijzelf wonen. Als eerst gingen we naar het appartement van haar moeder waar we ook twee neven van Amanda ontmoetten. De moeder en zus van Amanda hebben we negentien jaar geleden ontmoet. Haar zus is ondertussen overleden en haar moeder erg achteruit gegaan. De neven (zonen van haar zus) hebben we toen niet gezien maar het was leuk ze nu te ontmoetten. Vervolgens gingen we naar het appartement van Amanda/Tatiano waar we Luiz Felipe, Maria Julia en haar vriendin ontmoetten. Nadat we daar wat gedronken hadden gingen we met zijn allen naar de Giebateau waar ik een lunch maakte en we gezellig zaten te praten. 

AMANDA, MARIA JULIA MET VRIENDIN EN LUIZ FELIPE AAN BOORD

Aangezien Maria Julia en haar vriendin graag engels wilden oefenen 

 werd er veel in het Engels gesproken en vertaald in Portugees voor Amanda en Luiz Felipe. Rond drie uur brachten we ze terug naar de kant en gingen zij naar huis terwijl ik de rommel opruimde en wat vuile was in het sop zetten.