BRAZILIE FEBRUARI 2026


WE ZIJN VAN 20 FEBRUARI TOT EN MET 20 APRIL IN NEDERLAND. 
DAARNA GAAN WE ONZE REIS VERVOLGEN RICHTING AZORE EN VERDER…

Zaterdag  21 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Na een vlucht van elf uur landden we rond kwart over twaalf op Schiphol waar Eveline ons ophaalde. Aangekomen bij mijn moeder waren zowel mijn moeder als Trix (haar hond) blij ons te zien. 
WE ZIJN TOT 20 APRIL IN NEDERLAND.

Vrijdag  20 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Rond drie uur stonden we op en aten ons ontbijt/koffie. Na de laatste klusjes sloten we de Giebateau af tot 21 april.
Rond vier uur werden we opgehaald door Bruno (neef van Amanda die naar Recieve moest). Bruno is een blabla taxi waardoor er nog iemand meereed. Onderweg zagen we het licht worden en zaten ondertussen gezellig te praten. Het was zeer rustig op de weg zodat we al na ca. twee en half uur op het internationale vliegveld Guararapes in Recieve waren en waar we afscheid namen van Bruno. We haalden onze tickets bij de Gol Balie en daarna werd het wachtten aangezien ons vliegtuig pas rond kwart over vier ging. Rond één uur konden we inchecken en was ons vliegtuig op tijd. Van Recieve vlogen we in drie uur naar São Paulo waar we een uur overstap tijd hadden en we rond kwart voor negen met de KLM naar Amsterdam vlogen. 

Donderdag  19 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vandaag waren we bezig met de laatste voorbereidingen om naar Nederland te gaan. De tassen werden goed ingepakt en we deden de laatste klusjes om de Giebateau voor twee maanden achter te laten. 
Vroeg in de avond kwamen Amanda en Maria Julia langs die ons eten uit de koelkast en diepvries meenamen. Daarna gingen we vroeg naar bed. 

Woensdag  18 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vroeg in de ochtend deden we wat klusjes voor ons vertrek. Toen het rond half negen weer warm werd gingen we naar voren waar we met de air conditioner aan internetten. Rond half zes werden we door Amanda, Tatiano, Maria Julia en Lois Felipe opgehaald en gingen we met nog een vriend pizza eten. Daarna reden we naar het appartement van Tatiano’s ouders waar we zijn ouders na negentien jaar weer ontmoetten en was een leuk weerzien. Rond tien uur waren we terug aan boord.

Dinsdag  17 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was een zonnige dag van ca. tweeendertig graden zodat we voor in de punt met de airconditioning aan internetten en boek lazen. Rond vijf uur gingen we nog even naar de boulevard om de zonsondergang te bekijken en de bolero te horen.
ZON ONDERGANG MET DE BOLERO
Nadat de zon onder was werd het een aangenamere temperatuur en zaten we buiten in de kuip.

Maandag 16 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vanochtend kregen we van Amanda een berichtje dat we een dagje naar het strand gingen. Even later werden we opgehaald en reden naar “Praia de Camboina”. Het bekende zandstrand in Jacare waar met laag water een zand bank boven water uit kwam en waarbij veel motorboten voor anker lagen. Het was enorm druk op het strand maar desondanks hadden we de andere vrienden waaronder Rodriques en Cecilia snel gevonden.
PRAIA DE CAMBOINA
Langzaam werd het hoog water en werd het strand smaller en smaller totdat er haast geen plek meer was en we met zijn allen naar het dakterras van een appartementencomplex van een vriend gingen. Wauw, een dakterras met zwembad, bar, barbecue en uitzicht over het stand, de oceaan en de Peninsula tot aan Joao Pessoa.
HET DAKTERRAS
Hier ontmoetten we nog enkele kennissen die we met carnaval ook hadden ontmoet. Het werd een gezellige middag en rond zes uur gingen we terug naar de Giebateau. 

Zondag 15 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Toen we uit bed kwamen scheen de zon al volop, was het ca. dertig graden en hadden we een rustige dag aan boord. Rond vijf uur liepen we naar de boulevard met de vele winkeltjes, eettentjes en restaurant en waar het druk was met mensen die wachtten op de zonsondergang. Op de rivier lagen de volle toeristenboten en speedboten en speelde de saxofonist de Bolero. 
DE BOULEVARD
Terug aan boord was het iets afgekoeld en zaten we nog even in de kuip. 

Zaterdag 14 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W
Na de koffie en yoga werd het een bewolkte dag van ca. achtentwintig graden met hier en daar een klein buitje. We liggen nu in de marina aangesloten op het stroom net zodat Paul nog in bed lag te internetten met de airco aan en ik daar na de yoga ook naar terug ging.Rond koffie tijd kwamen we uit bed en deden de hele dag rustig aan. 
Rond vijf uur werden we door Amanda en Tatiano opgehaald en reden naar het huis van hun vrienden die dicht in de buurt van het carnaval feest woonden. Bij de verkoop van de kaartjes hadden we allemaal grote t shirts gekregen. Nu bleek dat de vrouwen deze korter hadden geknipt of hadden vermaakt naar jurkjes of andere decoratie zodat we ook mijn t shirt wat korter knipten. Daarnaast bleek dat iedereen een koelbox met zijn eigen drinken en beker meenam. Helaas waren wij hiervan niet op de hoogte maar had Amanda aan ons gedacht. Vanuit het huis van hun vrienden liepen we naar het feest waar bij binnenkomst alle handtassen en koelboxen werden gecontroleerd en kreeg iedereen die geen beker had er één. Er waren stalletjes met eten en bij één van de stalletjes werd sterkedrank aangeboden om te proberen. We liepen verder door de drukte naar de plek waar we nog meer vrienden van Tatiano en Amanda ontmoetten en waar we ook Rodriques en Cecilia zagen. 
AMANDA/TATAINA/RODRIQUES/CECILIA/PAUL EN IK IN 2007 EN 2026
Verderop stond een groot podium waar een bekende band speelde en al snel werd er gedanst/gezongen en werd het een leuke en gezellige avond. 
CARNAVAL 2026
Onder de carnaval zag ik de mooiste decoraties voorbijkomen die vrouwen van de t shirts gemaakt hadden. Rond half twee waren we na een gezellige avond terug aan boord. 

Vrijdag 13 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Na de koffie en yoga kwam rond zeven uur de zon tevoorschijn en werd het een zonnige dag. Als eerst bedekten we de dinghy die op het voordek lag met een oud hoeslaken tegen de zon. Vervolgens ging Paul de bakskist in en checkte de stuurautomaat. Na de lunch gingen we onderuit met boek/internet en belde ik mijn moeder.

Donderdag 12 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het regende hard zodat we binnen bleven. Ik haalde de kast in de voorpunt leeg en bekeek wat weg kon en ruimde deze opnieuw in terwijl Paul internette.
Na de lunch werd het droog en maakten we de buitenboord motor schoon met Salt a way. Toen de klus geklaard was liepen we naar de yachtclub van Marina Jacare Village waar we gezellig met andere zeilers spraken. Rond zes uur waren we terug en was het alweer tijd voor het avond eten. 

Woensdag 11 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was bewolkt met hier en daar een regenbui. Na het ontbijt haalden we de motor van de dinghy en legden de dinghy op het voordek. Even voor elf uur was het dood tij en motorden we de marina in. 
Na de lunch ging het anker met ankerketting het water in zodat Paul de ketting om kon draaiden. Dit omdat de schakels die we het meest gebruikten versleten waren en over de anker schijf heen schoten. Dit was nog een hele klus omdat toen we de tachtig meter ketting ophaalden deze behoorlijk in elkaar gedraaid zat. Pas rond drie uur was de klus geklaard en dronken we een bananen milkshake in de kuip om daarna onderuit te gaan met boek en internet.  

Dinsdag 10 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Bijna iedere nacht krijgen we wel één of twee tropische regenbuien over maar is het rond vijf uur droog zodat ik het met een kop koffie licht zag worden.  Daarna deed ik yoga omdat het toen nog een aangename temperatuur was. Toen de zon eenmaal aan de hemel stond werd het te warm. Nadat ik de foto’s op de weblog had gezet en Paul wat had geïnternet  dronken we samen koffie/chocomelk. Rond half tien haalde Amanda ons op en gingen we naar de tandarts waar Paul zijn kroon kreeg. 
Nadat Paul klaar was  reden we naar een winkel waar we kaartjes met een T-shirt voor de zaterdag avond carnaval kochten. Vervolgens was het tijd voor chocomelk met wat lekkers en deden we nog wat boodschappen. Rond kwart voor één haalden we Maria Julia en Luiz Felipe van school. Amanda wilde graag met ons mee naar de Giebateau maar helaas hadden de kinderen huiswerk zodat ze ons alleen afzetten en terug naar huis ging. Terug aan boord ruimden we de spullen op en gingen onderuit met internet en belde ik mijn moeder.

Maandag 09 februari
SANTA CATARINA FORT
Het fort van Santa Catarina do Cabedelo (uit 1586), op de rechteroever van de rivier de Paraíba, had als functie: het verdedigen van de barrière van de rivier Paraíba do Norte en het dorp Filipeia de Nossa Senhora das Neves (momenteel João Pessoa). 
Het werd in 1618 herbouwd ter verdediging tegen Nederlandse aanvallen onder bevel van admiraal Boudewijn Hendricksz tijdens de Portugese overheersing.
Terwijl de Nederlandse invasie aan de gang was werd het fort onder bevel van de Portugese kapitein João de Matos Cardoso verdedigd. Na het afweren van de Nederlandse aanval van 25 tot 28 februari 1634 arriveerde er op 3 december1634 een nieuwe Nederlandse vloot (29 schepen, 2.350 man onder bevel van Schkoppe). Op 19 december blokkeerde deze Nederlandse vloot vanuit Recife de rivier de Paraíba met het Santa Catarina Fort, dat vervolgens door landtroepen werd belegerd.
De Nederlanders verloren in 1645 de controle over de stad Filipeia de Nossa Senhora das Neves (João Pessoa) en bleven beperkt tot de bezetting van dit fort en het fort van Santo Antônio. Ten tijde van de capitulatie in Recife (1654) werden deze opnieuw bezet door Portugese troepen.

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
We hebben besloten om na carnaval voor twee maanden (20 februari tot 20 april) naar Nederland te komen en de Giebateau met carnaval alvast in de marina te leggen. Dit omdat er hier in het weekend (carnaval heeft iedereen vrij in Brazilië) veel jetski’s/motorboten rondvaren en we niet helemaal weten wat wij met carnaval gaan doen. 
Voor de tijd dat wij in Nederland zijn en de Giebateau in Brazilie blijft moet er extra papierwerk gedaan worden. Zodoende gingen we rond half acht naar de kant waar we de trein van acht uur naar João Pessoa namen.  Bij de Port captain werd ons papierwerk dat Nicolas voor ons in orde had gemaakt gestempeld. Vervolgens gingen we met de trein naar Cabadelo waar customs de rest van het papierwerk deed. 
Nadat al het papierwerk was gedaan bezochten we het  “Santa Catarina Fort” dat voornamelijk uit de oude muren met kanonnen, enkele gebouwen en wat oude tekeningen bestond. Maar met het uitzicht over de rivier konden we toch een voorstelling maken hoe het er hier vroeger aan toe was gegaan. 
SANTA CATARINA FORT
We wandelden terug door Cabedelo waar we bij de markt empanada’s aten en fruit/groente kochten.
CABEDELO
Rond drie uur waren we terug aan boord waar we bevroren mango uit de vriezer aten (ons mango ijs). De rest van de dag vermaakten we ons op de Giebateau.

Zondag 08 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Ook vandaag bleef het bewolkt en kwam de zon niet tevoorschijn. Na de koffie, yoga en douche werden we rond half tien door Amanda opgehaald en gingen we naar de kerk. Na de kerk reden we naar haar huis waar we Maria Julia en Luiz Felipe ophaalden. Met zijn allen reden reden we naar het vis restaurant “Peixada do Amor” aan de zuidkant van João Pessoa waar we een heerlijke gebakken vis aten. Terug reden we langs verschillende stranden waar weinig mensen waren. We stopten bij een winkelcentrum waar we een ijsje kochten en geld haalden. Daarna brachten ze ons terug en waren we rond drie uur op de  Giebateau. Terug aan boord belde ik mijn moeder en startten we de generator aangezien we al drie dagen niet echt zonnig weer hebben gehad. Rond vijf uur kregen we een foto van Amanda en bleek iemand haar auto te hebben aangereden. Gelukkig zijn zij zelf ongedeerd en heeft de auto lichte schade. 

zaterdag 07 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Vanochtend regende het zodat we binnen zaten en wat klusjes deden waaronder de watermaker spoelen. Toen het rond tien uur even droog werd gingen we naar de kant waar we bij de Marina Jacare Village gezellig met Brett spraken die daar zat te internetten. Nadat we een rondje hadden gewandeld gingen we terug naar de Giebateau waar we de lunch aten. In de middag regende het licht zodat we onderuit gingen met boek/internet en ik met mijn moeder sprak. 

 Vrijdag 06 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Het was nog droog toen het rond vijf uur licht werd en ik koffie dronk en yoga ik de kuip deed. Daarna begon het te regenen en internetten we binnen. Rond acht uur gingen we tussen de buien door naar de kant waar we met Nicolaas (Marine Jacare Yachtclub) papierwerk regelden. Nadat we nog even een rondje hadden gewandeld gingen we terug naar de boot waar we de lunch aten. De rest van de middag regende het aardig hard en zaten we binnen waar we wat klusjes deden en internetten. Rond vijf uur werd het droog en gingen we naar de kant waar we door Amanda, Luiz Felipe en Maria Julie werden opgehaald om naar de verjaardag van Theo het zoontje van Bruno (neef van Amanda) en zijn vouw Daniella (onze tandarts) te gaan die drie werd. 
Bij het feest aangekomen zagen we de hele familie van Amanda; haar moeder, haar broer met vrouw en twee kinderen en haar drie neven met vrouwen en kinderen. De vrouw van haar broer sprak ook aardig engels zodat we met de familie een gezellige avond hadden.
VERJAARDAG VAN THEO MET DE HELE FAMILIE VAN AMANDA.
BRUNO, DANIELLE EN ZOONTJE THEO
HELE FAMILIE VAN AMANDA 

Donderdag 05 februari 
JOÃO PESSOA LIGGING:
João Pessoa wordt vanwege zijn ligging op het oostelijkste punt van het Amerikaanse continent, ook wel de stad waar de zon als eerste opkomt genoemd en is de hoofdstad van de Braziliaanse deelstaat Paraíba
GESCHIEDENIS
João Pessoa, de derde oudste hoofdstad van Brazilië, ontstond in 1585, aan de oevers van de rivier de Sanhauá, als de "koninklijke stad Nossa Senhora das Neves". In 1588 kreeg de stad de naam "Filipeia de Nossa Senhora das Neves", ter ere van koning Filips, die destijds de tronen van Spanje en Portugal bekleedden.
Tijdens de Nederlandse bezetting (tussen 1634 en 1654)heette het Frederikstad en was het samen met Mauritsstadt (het huidige Recife), een van de twee belangrijkste steden in Nieuw-Holland.
Met de Portugese herovering werd het opnieuw Nossa Senhora das Neves, en later, in 1817, Parahyba do Norte. Dankzij het bezoek van Pedro II van Brazilië kreeg de stad eind 1859 de titel Keizerlijke Stad. De huidige benaming, João Pessoa, is een hommage aan de Paraíbaanse politicus João Pessoa, die in 1930 in de stad Recife werd vermoord.
JOÃO PESSOA HEDEN:
Een gebied van 37 hectare in het centrum van de stad staat op de monumentenlijst en er zijn naar schatting ongeveer 700 gebouwen, evenals historische straten, pleinen en parken. De gebouwen vormen een tafereel van verschillende stijlen en tijdperken vol herenhuizen, pleinen, koloniale huizen en seculiere kerken en worden beschouwd als de belangrijkste architecturale collectie van Paraíba, die de verschillende fasen van de lokale geschiedenis met elkaar in verband brengt, en een van de grootste en belangrijkste historische locaties in Brazilië.
Hieronder vallen onder andere de barok van de Kerk van de Derde Orde van São Francisco; de rococo van de kerk van Nossa Senhora do Carmo; de maniëristische stijl van de Misericórdia-kerk, allemaal uit de 17e eeuw; de koloniale en eclectische architectuur van de burgerlijke huizen, naast art-nouveau en art-deco, uit de jaren 20 en 30. 

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Nadat ik vroeg koffie had gedronken en yoga had gedaan begon het hard te regenen en waren de emmer snel vol met regenwater. 
Rond half negen klaarde het op en gingen we met de trein van tien over negen naar João Pessoa waarvan het treinstation dichtbij het oude gedeelte ligt. Als eerst liepen we naar het Rodovaria busstation om te zien hoe laat en welke bussen er naar Recife gingen. 
Vervolgens liepen we door de oude straten met oude huizen de heuvel op vanwaar we uitzicht hadden over de omgeving met daarbij de Paraiba rivier waar de Giebateau verweg op anker ligt. 
OUDE GEDEELTE VAN DE STAD.
Te midden van de koloniale herenhuizen en gebouwen met barokke kenmerken zagen we het architectonische complex van San Francisco en het klooster van Sint-Antonius dat in 1589 door de Franciscanen werd gebouwd en in 1788 was voltooid. Nu is het een Cultureel Centrum dat vandaag helaas gesloten was.
CULTUREEL CENTRUM DE SÃO FRANCISCO
Het SÃO BENTO-KLOOSTER, is een complex in barokstijl (kerk en klooster) en werd gebouwd door benedictijnse monniken die rond  1585 in João Pessoa aankwamen ter aanroeping van Onze Lieve Vrouw van Monte Serrat. Het klooster dateert uit de 17e eeuw, en de kerk uit de 18e eeuw. In 1995 werd het complex gerestaureerd en wordt beschouwd als een van de belangrijkste in Brazilië.
KERK MOSTEIRO DE SÃO BENTO
Op de top van de heuvel stond de KATHEDRAAL BASILIEK VAN ONZE-LIEVE -VROUWE VAN DE SNEEUW ook wel João Pessoa-kathedraal en is de zetel van het aartsbisdom Paraíba. De kerk gewijd aan Onze Lieve Vrouw van de Sneeuw werd in 1586 door de eerste kolonisten van Paraiba gebouwd. Het was een eenvoudig lemen gebouw, dat in het begin van de zeventiende eeuw werd herbouwd. In 1894 werd het uitgeroepen tot kathedraal.
CATERDRAL BASILICA NOSSA SENHORA DAS NEVES
Het klooster en de kerk van NOSSA SENHORA DO CARMO(Kerk van Onze Lieve Vrouw van de berg KarmelIs), bestaat uit een architectonisch complex en werd in 1592 gebouwd door de karmelieten in Romeinse barok stijl. Het heeft een enkele toren, met de kenmerken van de 16e-eeuwse stijl. De gevel en de toren zijn allemaal van steen, net als het houtsnijwerk en de reliëfs op de altaren. Het exterieur is voorzien van strakke lijnen, barokke ontwerpen en arabesken.
KERK DE NOSSA SENHORA DO CARMO
Het huis “PÓLVARA” werd gebouwd in 1704 als kruitmagazijn en wapen voorraad, waar nu een galerie in zit.
PÓLVARA
Nadat we door al die oudheden heen waren gewandeld en bezichtigd hadden liepen we de heuvel af naar het kilo restaurant waar we vorige keer ook gegeten hadden en waar we een heerlijke lunch aten. Met de trein van twee uur gingen we terug naar Jacare en naar de Giebateau. Terug aan boord ging ik bezig met het schrijven en foto’s van de weblog terwijl Paul internette. 

Woensdag 04 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Rond vijf uur werd het licht en zat ik zoals iedere dag in de kuip met een kop koffie terwijl het nog niet zo warm was. Onderwijl dat de zon opkwam zag ik kleine fregat vogels in de lucht en regende het even. Nadat de zon weer volop scheen spoelde ik de vuile was uit en hing het te drogen. Terwijl we koffie/chocomelk dronken spraken we met Nicolette en daarna gingen we naar de Marina Jacare Village waar we met Nicolas spraken.
MARINA JACARE VILLAGE
Nadat we een rondje hadden gewandeld aten we de lunch in de kuip en gingen onderuit met internet en sprak ik met mijn moeder. 
Rond vijf uur ging de zon langzaam onder en was het druk met mensen op de kade en toeristenboten die rondvoeren. 
ZONSOPKOMST EN ZONSONDERGANGEN IN  JACARE MET TOERISTEN BOOT

Dinsdag 03 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Even voor acht uur werden we door Amanda opgehaald en reden in de file naar João Pessoa waar we naar Danielle (vrouw van de neef van Amanda en onze tandarts)gingen. Één van de vullingen voldeed niet en daar werd nu een kroon voor gemaakt. We hadden haar man en zoontje afgelopen zondag bij de moeder van Amanda ontmoet en haar zoontje was gisteren drie geworden. Vrijdag geven ze een feestje waar wij ook voor werden uitgenodigd. 
Nadat we klaar waren gingen we ergens koffie/chocomelk drinken met wat lekkers en daarna bracht Amanda ons terug naar de Giebateau waar we de rest van de dag rustig onderuit gingen en waar ik zoals iedere dag mijn moeder belde.

Maandag 02 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Rond vijf uur werd het licht en omdat het toen nog windstil was en ca. vijfentwintig graden haalden we het voorzeil van de voorstag en brachten het naar binnen. Ondertussen zagen we hoe twee vissersmannen vanuit hun bootje hun net uitgooiden met aan het einde een bal. Vervolgens motorden ze stroom opwaarts en toen het net geheel uit was haalden ze het met de hand binnen.
VISSERSBOOT
Nadat we de tassen onder het bed vandaan hadden gehaald dronken we koffie/chocomelk in de kuip en kwam Brett langs. Hij ging later boodschappen doen en of we zin hadden om mee te gaan, prima!
Nadat ik de foto’s op de weblog had gezet en Paul had geïnternet gingen we rond twaalf uur naar de kant en wandelden samen met Brett naar de supermarkt (ca. drie kilometer) waar we eerst gezellig samen lunchten. Nadat Brett en ik boodschappen hadden gedaan liepen we terug naar de marina en gingen Paul en ik terug aan boord waar ik mijn moeder belde en de vuile was uitspoelde en ophing. 

Zondag 01 februari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W)
Rond half tien werden we door Amanda opgehaald en reden met zijn drieën naar de katholieke kerk waar zij altijd heen gaat, een grote kerk met veel leden. 
DE KATHOLIEKE KERK
Na de dienst reden we naar de flat waar zowel haar moeder als zijzelf wonen. Als eerst gingen we naar het appartement van haar moeder waar we ook twee neven van Amanda ontmoetten. De moeder en zus van Amanda hebben we negentien jaar geleden ontmoet. Haar zus is ondertussen overleden en haar moeder erg achteruit gegaan. De neven (zonen van haar zus) hebben we toen niet gezien maar het was leuk ze nu te ontmoetten. Vervolgens gingen we naar het appartement van Amanda/Tatiano waar we Luiz Felipe, Maria Julia en haar vriendin ontmoetten. Nadat we daar wat gedronken hadden gingen we met zijn allen naar de Giebateau waar ik een lunch maakte en we gezellig zaten te praten. 
AMANDA, MARIA JULIA MET VRIENDIN EN LUIZ FELIPE AAN BOORD
Aangezien Maria Julia en haar vriendin graag engels wilden oefenen 
 werd er veel in het Engels gesproken en vertaald in Portugees voor Amanda en Luiz Felipe. Rond drie uur brachten we ze terug naar de kant en gingen zij naar huis terwijl ik de rommel opruimde en wat vuile was in het sop zetten. 

OP NAAR ST HELENA EN BRAZILIË JANUARI 2026



 



Zaterdag 31 januari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA  (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W) 
Een rustige dag aan boord. 
Als eerst ging Paul de mast in om de camera eraf te halen daarna deed ik wat administratie en huishoudelijk klusjes terwijl Paul ons zonneafdak boven de kuip monteerde zodat we weer buiten in de schaduw konden zitten. Terwijl we koffie/chocomelk dronken zagen we vijf nieuwe zeilboten aankomen waarvan enkele voor anker gingen en andere de marina ingingen. Na de lunch was ik bezig met de weblog en de foto’s terwijl Paul internette. Rond vier uur kwam Brett bij ons een biertje drinken en zaten we gezellig in de kuip. 

Vrijdag 30 januari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA  (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W) 
In Malaysia waren we naar een oog kliniek geweest voor een algehele controle. Daar werd bij Paul in één oog wat staar geconstateerd dat ze weg wilden halen maar waar toen geen tijd voor was. Nu we hier wat langer blijven hadden we Amanda gevraagd of zij een goede oog kliniek wist. Zodoende werden we rond negen uur door Amanda opgehaald en reden we naar de oog kliniek waar ook Maria Julia klant is. Nadat de oogarts in Paul zijn ogen had gekeken wilde ze helemaal niets doen. De staar is helemaal nog niet zo erg en bij het weg schrapen halen ze ook een deel van de UV beschermlaag uit het oog. Gelukkig dat we dit niet in Malaysia hebben laten doen!
Daarna gingen we nog even naar het winkelcentrum waar we onze simkaart activeerden zodat we zowel telefonisch als via internet beschikbaar zijn. Deze data koste R 30,00/ €5,00 voor 18 GB.
Rond half twaalf haalden we Maria Julia en Luiz Felipe van school en lunchten we gezamenlijk in een restaurant.
GEZELLIG LUNCHEN MET AMANDA, MARIA JULIA EN LUIZ FELIPE 
Rond drie uur waren we terug aan boord waar ik mijn moeder belde en we rond vier uur naar de zeilboot Leventeia gingen waar Brett verschillende zeilers had uitgenodigd voor een biertje. Het was een gezellige happy hour en rond zes uur waren we terug op de Giebateau waar we een mooie zonsondergang zagen. 

Donderdag 29 januari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA  (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W) 
Er waren vannacht weer een aantal tropische regenbuien over gekomen (veel regen geen wind) zodat we halverwege de nacht snel de meeste kleren hadden binnen gehangen. Vanochtend scheen de zon volop met een lekker windje zodat ik de kleren nog even buiten ophing. We ruimden alles op, maakten de Giebateau schoon en rond tien uur gingen we naar de kant waar we bij de marina Jacare Village Amanda, Maria Julia (dochter vijftien jaar) en Luiz Philipp (zoon twaalf jaar) ontmoetten. 
Amanda sprak nog steeds geen engels maar gelukkig sprak haar Maria Julia dat wel zodat zij de rest van de dag onze tolk was. Het was ontzettend leuk elkaar weer te zien en met haar kinderen gingen we naar de Giebateau waar we wat dronken.
NAAR DE GIEBATEAU MET AMANDA, MARIA JULIA EN LUIZ FELIPE
Toen het lunchtijd werd reden we naar João Pessoa waar we in het winkelcentrum bij een kilo restaurant lunchten. 
LUNCHEN
Als toerist kun je alleen een dure e- simkaart kopen en dus vroegen we Amanda of zij voor ons een normale sim kaart wilde kopen daarnaast vroegen we of ze een tandarts wist en bleek de vrouw van haar neef tandarts te zijn die ze gelijk belde. Na de lunch deden we eerst wat boodschappen vervolgens reden we naar de tandarts waar zowel Paul als ik een paar gaatjes lieten vullen en als laatst reden we naar Celia en Ricardo (beste vrienden van Tatiano en Amanda die we negentien jaar geleden ook hadden ontmoet). Het werd een gezellig weerzien en ook zij hadden inmiddels een dochter van twaalf jaar. Toen we naar de rest van de groep (drie andere vrienden) vroegen bleken de andere ver weg te wonen waardoor ze nu minder contact hebben. 
Op de terug weg naar Jacare kocht Amanda een sim kaart (R30,00 (€5,00) die we morgen gaan activeren. Rond zes uur vlak voor het donker werd waren we terug aan boord en reden zij terug naar huis in João Pessoa.

Woensdag 28 januari
JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA  (Pos 07 02.138 S 34 51.463 W) 
Nadat we Dave/Wendy hadden gesproken gingen we rond half acht naar de “Marina Jacare Village” waar we bij Nicolas de papieren voor immigratie, Customs en Port Captain ophaalden. Vervolgens liepen we naar het treinstation waar we de trein van half negen naar Cabedelo namen. Ieder treinkaartje koste op deze route Real 2,50 per persoon ( €0.42) met in de trein twee bewakers. 
In Cabedelo (eind halte) stapten we uit en liepen naar de Port Captain waar zowel immigratie als customs was. Als eerst gingen we naar de immigratie (policia federal) waar we een stempel in onze paspoorten kregen voor drie maanden. Als Europeaan kun je dit niet meer verlengen tenzij je drie maanden het land uitgaat. Vervolgens liepen we naar Customs ( Receita Federal) waar we lange tijd moesten wachtten op de benodigde papieren en misten we net de trein van tien uur. De Giebateau mag nu drie maanden in Brazilië blijven tenzij we meer papierwerk doen, dan kan de Giebateau twee jaar in Brazilië blijven. Na een uur wachtten en wat te hebben rond gewandeld namen we de trein naar João Pessoa (dezelfde trein alleen nu de andere kant op) waar we rond twaalf uur aankwamen. Vanaf het station liepen we de heuvel op waar we al snel bij  de Capitania dos Portos (navy) kwamen. Het was lunchtijd zodat we schuin tegenover het gebouw bij een kilo restaurant heerlijk en goedkoop lunchten. We namen verschillende gerechten van het buffet, daarna werd het bord op de weegschaal gezet en betaalden we per kilo.
KILO RESTAURANT.
Rond één uur waren we terug bij de Port captain waar we snel geholpen werden. Yes, we zijn ingeklaard in Brazilie. Na wat te hebben rond gewandeld namen we de trein van twee uur terug naar Jacare. 
ROND WANDELEN JOÃO PESSOA
Op de steiger haalden we water en toen we met de dinghy terug naar de Giebateau motorden stopten we bij de zeilboot Leventeia waar we door Brett aan boord werden uitgenodigd. Zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten. Rond zes uur waren we terug aan boord waar ik gelijk mijn moeder belde omdat het in Nederland al tien uur was, gelukkig was ze nog wakker!
Daarna deed ik een deel van de vuile was in het sop en zaten we samen in de kuip terwijl het langzaam donker werd waardoor de temperatuur zeer aangenaam werd. We belden Amanda en Tatiano ( vrienden van negentien jaar geleden waar we toen carnaval mee gevierd hebben) en Amanda was zeer blij en wilde gelijk morgen met haar kinderen komen. Tatiano werkt momenteel in Rio de Janeiro dus het duurt nog even voor we hem zien. Voor ik naar bed ging spoelde ik de vuile was uit en hing het op terwijl Paul buiten  zat te internette. 

Dinsdag 27 januari
Er is pasgeleden een nieuw zeil record gevestigd, zij hebben in 42 dagen 23 uur en dertig minuten de wereld rond gezeild. Ons record om de wereld is in 6921 dagen en enkele uren zou dat ook een record zijn?

JACARE BIJ RIO PARAIBA IN DE PROVINCIE PARAÍBA, BRAZILIË  
06.00 1815 mijl Pos 06 56.914 S 34 29.930 W 
11.00 1842 mijl Pos 07 02.138 S  34 51.463 W 1842 mijl afgelegd.
Het was alweer een prachtige nacht geweest met ca. vijftien knopen wind, een halve maan met sterrenhemel waar af en toe de donkere wolken voor schoven dat soms gepaard ging met meer wind. In de nacht zagen we aan de horizon de verlichting van Cabedelo (Brazilië) en toen het licht werd zagen we de stad in de regen en was het droog bij ingang van de Paraiba rivier. Rond negen uur zeilden we met ca zeventien knopen wind door de vaargeul de Paraiba rivier op tot de wind tegen ging staan en we het laatste stukje naar “Marina Jacare Village” motorden waar ons anker er rond elf uur (8.00 Braziliaanse tijd) en na 1842 mijl inging. Ondertussen herkenden we sommige dingen en waren andere nieuw. Na negentien jaar zijn we terug in Jacare/Cabedelo.
Terwijl we bij de ankerplek wat rond motorden begon het te betrekken en kwam er een man van de marina naar ons toe waarmee we afspraken later naar de marina te komen. Toen de Giebateau goed voor anker lag en we buiten alles hadden opgeruimd gingen we door een tropische regenbui naar de kant waar we Nicolas (Franse eigenaar van de Marina) ontmoetten. Met Nicolas hadden we watts app contact (+55 83 8600-6798) gehad en nadat hij al onze gegevens had maakte hij de papieren in orde en konden die morgen ophalen om in te klaren.
Voor Real 300,00 (€48,00) per week kunnen we de dinghy in de marina leggen en mogen we gebruik maken van de faciliteiten in de yacht club. Dus fietsen we even later naar het benzine station waar we geld pinden. Op de terugweg fietsen we naar het restaurant waar we negentien jaar geleden Amanda en Taciano hebben ontmoet. Helaas is het daar helemaal veranderd en herkenden we het niet meer terug. Bijna bij de marina kregen we nog een tropische regenbui over ons heen. Dat deed ons herinneren aan negentien jaar gelden, toen hadden we ook van die korte tropische regenbuien. We zetten de fietsen terug bij de marina en motorden met de dinghy terug naar de Giebateau waar we onderuit gingen met internet. We belden Nicolette, mijn moeder en tante Jannie. Tijdens het avond eten in de kuip zagen we dat het iets verderop op de kade vol mensen stond. Vorige keer dat we hier waren stonden daar restaurants met terrassen aan de waterkant met steigers voor de dinghy en had ieder restaurant iemand die tijdens de zonsondergang de Bolero speelde (alle spelers synchroon). Nu stonden de mensen op de kade en motorden er meerder grote boten over de rivier die vlak voor zonsondergang voor de menigte gingen liggen. Daartussen voer een klein bootje waar één man op zijn saxofoon de Bolero speelde.
Het was de hele dag ca. dertig a tweeëndertig graden geweest maar toen de zon onder was werd het ca. zeventwintig graden en gingen we vroeg naar bed.

Maandag 26 januari
DE TALEN IN BRAZILIË:
Brazilië is het enige land in Zuid-Amerika waar de officiële taal het Portugees is, de taal die bijna de gehele bevolking spreekt en vrijwel de enige taal is die gebruikt wordt in kranten, op radio/televisie en voor zakelijke en bestuurlijke doeleinden. De meest bekende uitzondering hierop is een wet op de gebarentaal die werd goedgekeurd door het Nationale congres van Brazilië en verplicht is in het onderwijs en bij overheidsdiensten. LIBRAS (de gebarentaal) moet worden geleerd als onderdeel van de curricula van de pedagogie- en logopedieopleidingen. Scholen en de gezondheidszorg moeten toegang bieden aan doven.
Vele Brazilianen zijn eentalig; diegenen die een tweede taal machtig zijn spreken voornamelijk Duits of Italiaans (vanwege hun afkomst) of Spaans of Engels.
Voorheen werden er onder grote delen van de bevolking inheemse (Amerindische, Indiaanse) talen gesproken. De talen hebben zich geleidelijk ver in het binnenland teruggetrokken. Enkele voorbeelden van de ruim 180 inheemse talen zijn Apalaí, Arara, Borôro, Canela, Carajá, Caribe, Guarani, Kaingang, Nadëb, Nheengatu, Terêna, Tucano en Xavante.
TWAALFDE DAG OP ZEE
06.00 1650 mijl Pos 07 35.630 S  31 52.016 W 179 mijl
12.00 1689 mijl Pos 07 22.053 S  32 26.833 W
18.00 1726 mijl Pos 07 10.940 S  33 08.836 W
00.00 1766 mijl Pos 07 01.903 S  33 41.374 W 
Het was een zonnige dag van ca. dertig a tweeëndertig graden en ca. twaalf knopen wind. Rond negen uur gijpten we en zeilden over de andere kant, voor de wind verder. Terwijl de Giebateau lekker door zeilden bekeken wij de foto’s van de laatste landen die we hebben aangedaan en voegden enkele foto’s toe aan onze presentatie. Na een late lunch gingen we onderuit en rond drie uur startten we Starlink op en bekeken we het weerbericht, marine traffic, Nu.nl (nieuws) en belde ik mijn moeder. Vervolgens aten we een boterham en keken een film. Na de film zaten we samen in de kuip waar we na elf dagen vogels rond de Giebateau zagen vliegen. Terwijl ik de eerste wacht had zat ik buiten te genieten van de halve maan met sterrenhemel die af en toe onderbroken werden door donker wolken. In mijn tweede wacht nam de wind toe tot ca. twintig knopen zodat we het voorzeil iets inrolden.

Zondag 25 januari
BRAZILIAANSE BEVOLKINGSSAMENSTELLING:
De Brazilianen zijn divers in hun etnische oorsprong: het is een mengelmoes van Afrikanen, Europeanen en inheemsen. Hoewel er nog elementen van de Afrikaanse en indiaanse culturen voortleven in de huidige Braziliaanse cultuur, is die cultuur overwegend westers. Er zijn circa 1,4 miljoen Brazilianen van Japanse afkomst. De Chinese gemeenschap in Brazilië die al meer dan tweehonderd jaar bestaat, telt ongeveer honderdvijftigduizend zielen. De Italo-Brazilianen vormen ook één van de grootste bevolkingsgroepen met daarnaast de vele Portugese Brazilianen doordat Portugal de kolonisator was. Vanaf de 19de eeuw volgde ook een grote instroom van Duitse Brazilianen.
Ongeveer 750.000 Brazilianen behoren tot de inheemse bevolking. Het grootste deel daarvan woont in het Amazoneregenwoud, voornamelijk langs de Amazone. Circa 12% van de landoppervlakte van Brazilië is terzijde gesteld als inheems gebied. Dit betekent echter niet dat de inheemse stammen nu ongestoord kunnen leven in hun leefgebieden. Daarvoor zijn andere groeperingen te zeer op geld belust, zij zien deze gebieden als braakliggend terrein dat zo snel mogelijk geëxploreerd of in cultuur gebracht moet worden. Wetten die inheems gebied afpalen zijn een ding, iets anders is deze wetten ook te handhaven. Alleen met effectieve bescherming van de regering kunnen de "Indianen" hun leefgebieden veilig bewonen.
ELFDE DAG OP ZEE
06.00 1505 mijl Pos 08 48.249 S  29 55.197 W 316 mijl
12.00  1391 mijl Pos 08 35.760 S  30 22.270 W
18.00 1428 mijl Pos 08 17.965 S  30 55.398 W
00.00 1461 mijl Pos 07 59.455 S  31 23.760 W 
Het was een bewolkte dag van ca. dertig graden. Al elf dagen zeilde de Giebateau met het voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant omdat de zeilen dan aan beide zijde ongeveer even groot waren. In de ochtend hoorden we een knal en zagen dat de schoot bij de spinakerboom was door geschavield. Snel rolden we het voorzeil in en haalden de schoot uit het water. Al veel eerder had Paul de schoot bij de spinakerboom verstevigd met een stuk leer maar na dagen (vanaf zuid Afrika) voor de wind was dit toch door geschavield. Gelukkig bleef de schoot lang genoeg zodat Paul aan het einde (waar de schoot door de mond van de spinakerboom gaat) een mantel van ander materiaal om de schoot maakte, dit ook weer ter versteviging. Vervolgens werd de boom gehesen en zeilden we met ca. twaalf tot vijftien knopen wind, voor de wind verder. Rond negen uur onze tijd (Braziliaans tijd 18.00) werd het donker en kwam de halve maan achter de wolken tevoorschijn. Tussen de bewolking door zagen we soms sterren en de maan. 

Zaterdag 24 januari
BRAZILIAANSE GESCHIEDENIS:
Minstens 10.000 jaar voor Christus waren het Amazonebekken, het Paranábekken, het São Franciscobekken en de kustgebieden van Brazilië bewoond door indianen. Er waren op den duur honderden indianenstammen die in een paar grotere etnische groepen zijn onder te verdelen, met als voornaamste de Guaraní, de Tupi en de Ge. In het Amazonegebied had je ook Arowakken en Cariben.
De kolonisatie van Brazilië begon in 1500 met de komst van zeevaarder Pedro Álvares Cabral, die Brazilië tot Portugese kolonie uitriep.
Aanvankelijk wilde geen enkele Portugees zich daar vestigen, omdat er geen edele metalen of kostbare kruiden te vinden waren en daarom stuurde Portugal er gevangenen naar toe. 
Vanaf 1530 kwam de kolonisatie op gang en werden er in Bahia en Pernambuco de eerste suikerplantages gesticht. Met de komst van de Markies van Pombal in de 18e eeuw werd het Portugese gezag verstevigd. Zo werd het Portugees in Brazilië de officiële taal (voorheen waren inheemse talen zoals het Tupi en het Guaraní nog wijdverbreid en werden zelfs gesproken door vele Europese kolonisten) en werden de jezuïeten die de indianen beschermden verbannen.
Van 1630 tot 1654 werden de Braziliaanse bezittingen van de Portugese Kroon gedeeltelijk ingelijfd door de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. De verschillende gouverneurs van de kolonie trachtten zo veel mogelijk immigranten naar het gebied, officieel Nieuw Holland genaamd, te lokken, met gematigd succes. Uiteindelijk werden de Nederlanders in 1654 uit het gebied verdreven door de Portugezen.
In 1807 vluchtte het Portugees koninklijk huis, onder leiding van de latere koning Johan VI, voor het leger van Napoleon naar Brazilië, dat toen nog steeds een kolonie van Portugal was. Vanaf dat moment werd Rio de Janeiro de hoofdstad van het Portugese rijk. Omdat Portugal, dat voorheen het handelsmonopolie op Brazilië had gehad, bezet was door de Fransen, moesten de Braziliaanse havens geopend worden voor buitenlandse (Engelse) schepen teneinde een isolement te voorkomen. In deze periode werd Rio de Janeiro een machtscentrum van belang, werd de Nationale Bibliotheek opgericht en werden de eerste Braziliaanse opleidingen voor hoger onderwijs, voorlopers van de latere universiteiten, gesticht.
Toen Johan VI in 1821 terugkeerde naar Portugal, bleef zijn zoon Peter als regent achter in Brazilië. Deze riep in 1822 de onafhankelijkheid uit en liet zichzelf tot keizer Peter I kronen. Drie jaar later werd de onafhankelijkheid door Portugal erkend. In 1831 werd keizer Peter I opgevolgd door Peter II.
In 1888 werd de slavernij afgeschaft en in 1889 bracht de nieuwe elite van koffiebaronnen de monarchie ten val, ze stelden een federale republiek in. Tot 1930 werd de Braziliaanse regering gedomineerd door rurale grootgrondbezitters. In de jaren 30 werd echter, onder een door Getúlio Vargas geleide militaire regering, een begin gemaakt met de industrialisering. Na het aftreden van Vargas in 1945 begon een proces
van democratisering, dat echter in 1964 abrupt ten einde kwam doordat militairen opnieuw de macht grepen. In 1984 vond er een geleidelijke overgang naar een burgerregering plaats, waardoor er weer ruimte kwam voor een verdere uitbouw van een democratische traditie in Brazilië.
In 2002 kwam er voor het eerst een linkse regering aan de macht, onder leiding van de voormalige vakbondsleider Lula.
Brazilië is medeoprichter van de Verenigde Naties, de G20, Mercosur, de Organisatie van Amerikaanse Staten en de BRICS. 
TIENDE DAG OP ZEE
06.00 1352 mijl Pos 09 55.253 S  27 31.796 W 468 mijl
12.00  1391 mijl Pos 09 43.681 S  28 08.588 W
18.00 1428 mijl Pos 09 26.851 S  28 41.777 W
00.00 1461 mijl Pos 09 15.293 S  29 10.240 W 
Gelukkig werden de golven vroeg in de ochtend weer rustiger en zeilden we met ca. dertien knopen wind en met dezelfde zeil voering relax de tiende dag door. De GPS gaf gisteren soms al aan hoeveel uur we nog te gaan hadden maar vandaag telde de uren zich gestaagd af met nog ca. drie dagen te gaan (vandaag meegeteld).
Met de zon in de kuip werd het ca negenentwintig graden zodat we binnen zaten met de ventilators aan. Het weerbericht had gisteren aangegeven dat het vandaag meer bewolkt was maar de bewolking kwam net als gisteren aan het eind van de middag. Zoals elke dag lazen we boek/krant, luisterden podcast, bekeken het weer, marine traffic, nu.nl (nieuws), belden mijn moeder en dronken samen koffie/chocomelk, lunchten tussen de middag warm en aten in de avond brood. Na het avond eten keken we een film en daarna zaten we samen in de kuip en keken naar de zon die ons achter de wolken verliet en hoe daarna de bijna halve maan boven ons scheen met daarbij een mooie sterrenhemel. In de nacht verliet de maan ons en wisselden de sterrenhemel zich af met donkere bewolking (soms squalls) en hadden we langere tijd een Japanse tanker op gepaste afstand naast ons die ons langzaam inhaalden. Verder zagen we op de AIS meerdere schepen langs komen maar zagen ze niet aan de horizon. 

Vrijdag 23 januari
GEOGRAFIE VAN BRAZILIË:
Het land omvat een grote verscheidenheid aan tropische en subtropische landschappen, waaronder draslanden, hoogvlakten en dichtbegroeide berggebieden. Brazilië bevat het grootste deel van het Amazonebekken, met daarin het grootste riviersysteem ter wereld en het meest uitgestrekte ongerepte tropische regenwoud.
 Brazilië wordt gekenmerkt door vier grote geografische eenheden:
1 De tropische kuststrook die oorspronkelijk was bedekt met regenwoud.
Hier is de kolonisatie begonnen en liggen de meeste grote steden. Verder naar het zuiden toe wordt dit gebied vochtig subtropisch.
2 Het Hoogland van Brazilië. 
Dit gebied bestaat uit tropisch regenwoud in het noorden, naar het zuiden toe overgaand in beboste savanne (Cerrado).
3 In het noordoosten van Brazilië vindt men de sertão, een droog en woestijnachtig gebied.
4 Het Amazonebekken in het noorden en westen. Hier bevindt zich hoofdzakelijk het bedreigde Amazoneregenwoud en de meest waterrijke rivier van de wereld, de Amazone. Het klimaat in dit gebied behoort tot het tropisch regenwoudklimaat.
Ten noorden van het Amazonebekken ligt het Hoogland van Guyana. Hier bevindt zich ook de hoogste berg van Brazilië, de 2994 meter hoge Pico da Neblina.
NEGENDE DAG OP ZEE
06.00 1208 mijl Pos 10 44.052 S  25 16.886 W 609 mijl
12.00 1245 mijl Pos 10 29.358 S  25 50.489 W
18.00 1280 mijl Pos 10 14.770 S  26 22.695 W
00.00 1319 mijl Pos 10 00.987 S  26 58.828 W 
Ook vandaag zeilden we voor de wind (voorzeil uitgeboomd aan de ene kant grootzeil twee reven aan de andere kant) zonder dat we iets aan de zeil voering deden verder. 
Het was een zonnige dag met ca. dertien knopen wind maar waarin in de loop van de middag de bewolking kwam opzetten. We hadden vandaag een iets andere golfslag waardoor we meer heen en weer slingerden en het lastiger was om in de achterhut te slapen waardoor we ieder op een bank lagen. Geen idee wat de reden daarvan was, kan door de stroming zijn geweest maar ook door meer wind verderop. In ieder geval slingerden we behoorlijk van rechts naar links en terug. We lazen, luisterden podcast, internetten, spraken mijn moeder en na het avond eten keken we een film. 
Samen keken we naar de zonsondergang en toen het donker werd nam ik de eerste wacht. De laatste tijd is de temperatuur en de watertemperatuur opgelopen naar negentwintig graden waardoor het aan het eind van de middag en nacht buiten zeer aangenaam is geworden. 
Al vanaf dat we zuid Afrika verlieten was het overdag zonnig zodat we veel binnen zaten. Als de zon verdwenen was koelde het snel af zodat we binnen de warmte opzochten en het luik dicht deden om de warmte tijdens de nacht binnen te houden. Deze kou had mede te maken met de “Benguela current” die vanaf Antarctica langs de (zuid)west kust van Afrika loopt en dan overgaat in de “South Equatorial current” die de Atlantische oceaan over gaat richting Brazilië. In eerste instantie was deze current/stroom nog koel maar warmde langzaam westwaarts op.
BENGUELA CURRENT DIE OVERGAAT IN SOUTH EQUATORIAL CURRENT.
In de nacht was het ca. vijfentwintig graden zodat ik lange tijd in de kuip zat te genieten van de sterren en de maan die over het water scheen. Soms kwam er een donkere wolk over die het zicht ontnam en waar een enkele keer wat regen in zat (squall). Rond twaalf uur verdween de maan maar bleef ik naar de mooie sterrenhemel staren. Toen ik rond drie uur moe werd (ik had overdag veel geslapen) nam Paul de wacht over. Alleen op de AIS radar hadden we vandaag verder weg twee schepen gezien. 

Donderdag 22 januari
LIGGING BRAZILIË:
Brazilië is het grootste land van Zuid-Amerika met als hoofdstad Brasília. Brazilië ligt aan de oostkant aan de Atlantische Oceaan en heeft een kustlijn van ongeveer 7500 kilometer. Het land beslaat ongeveer de helft van het landoppervlak van Zuid-Amerika en grenst aan alle andere landen op het continent, behalve Ecuador en Chili. Brazilië ligt op de evenaar en op de Steenbokskeerkring.
ACHTSTE DAG OP ZEE
06.00 1071 mijl Pos 11 38.493 S  23 10.681 W 745 mijl
12.00 1099 mijl Pos 11 26.934 S  23 35.855 W
18.00 1139 mijl  Pos 11 08.878 S  24 12.540 W
00.00 1173 mijl  Pos 10 56.762 S  24 42.170 W 
Ook de achtste dag zeilden we met ca. twaalf tot veertien knopen wind, voor de wind rustig verder. In de ochtend scheen de zon volop maar halverwege de dag zagen we wolkenvelden ontstaan. Op het weerbericht zagen we dat de hoeveelheid wind hetzelfde bleef maar dat er wel meer bewolking met squalls in de buurt waren, waarschijnlijk met regen en wind maar zonder onweer. Op Marine traffic zagen we dat we meer in de buurt van de scheepvaart route kwamen en verder sprak ik nog even met mijn moeder.
Terwijl we in de kuip zaten zagen we de zon achter de bewolking ondergaan en scheen er even laten een kleine cirkelvormige maan met sterrenhemel die afgewisseld werd door wolken of squall. Voor het eerst na lange tijd keek Paul in de nacht op de radar om enkele squalls te ontwijken. Terwijl Paul in het donker (dichtbij een squall) buiten keek werd hij bijna geraakt door een vliegende vis die vlak voor zijn hoofd op het zonnepaneel belandde er vervolgens overheen te schoof en via de andere kant van de Giebateau weer in het water plonsde. Zonder maan is de kans groter dat we vliegende vissen aan boord kregen.

Woensdag 21 januari
NAAMGEVING BRAZILIË:
De naam Brazilië is ontleend aan de benaming van het roodkleurige brazielhout, dat in de vroege koloniale periode een belangrijke handelswaar was. Het woord voor dit hout gaat terug op het Oudfranse breze, verwant aan het begrip voor gloeiende houtskool, vanwege de warme roodtint van het hout. Portugese ontdekkingsreizigers troffen langs de kust grote hoeveelheden van deze houtsoort aan en noemden het gebied Terra do Brasil. Zo kreeg het land zijn naam door de waarde en kleur van het brazielhout.
ZEVENDE DAG OP ZEE
06.00 906 mijl Pos 12 00.585 S 20 27.156 W 903 mijl
12.00 945 mijl Pos 11 55.180 S 21 06.354 W
18.00 987 mijl Pos 11 48.596 S 21 48.230 W
00.00 1025 mijl Pos 11 44.740 S 22 26.030 W 
Vanochtend rond zes uur hadden we 906 mijl afgelegd en nog 903 te gaan. yes, we waren over de helft en zeilden vandaag met ca. twaalf knopen wind, voor de wind en met dezelfde zeil voering de zonnige/warme dag verder. 
De temperatuur was ca. negentwintig graden en de watertemperatuur was opgelopen naar ca. achtentwintig graden waardoor we steeds meer in het gebied van de squalls kwamen waarvan we er vanochtend vroeg één over ons heen kregen waar iets meer wind en regen in zat. Verder deden we vandaag hetzelfde als voorgaande dagen en zeilden de Giebateau lekker door. Rond negen uur (St Helena tijd) werd het donker en zagen we aan het begin een mooie sterrenhemel met kleine cirkelvormige maan die al snel weg was. In de nacht kregen we enkele kleine squalls over ons heen met iets meer wind en regen. Op de AIS zagen we twee schepen en rond vier uur gijpten we in het donker en zeilden voor de  wind (voorzeil uitgeboomd en grootzeil met twee reven andere kant) de achtste dag in. 

Dinsdag 20 januari
ZESDE DAG OP ZEE
06.00 750 mijl Pos 12 45.318 S 17 57.710 W 1056 mijl
12.00 788 mijl Pos 12 29.979 S 18 31.298 W
18.00 830 mijl Pos 12 19.837 S 19 22.266 W
00.00 873 mijl Pos 12 09.860 S 19 54.764 W 
Om zes uur werd het licht, kwam de zon tevoorschijn en werd het alweer een mooie zonnige dag met ca. vijftien knopen wind. Rond negen uur gijpten we en zeilden voor de wind (grootzeil met twee reven ene kant en uitgeboomd voorzeil andere kant) verder. 
Doordat de wind iets was afgenomen werden ook de golven rustiger maar bleven we van de golven af surfen. Tijdens deze oversteek zaten we grotendeels binnen aangezien het in de zon te warm was en we de laatste tijd al genoeg zon hebben gehad. Vanmiddag zaten we na lange tijd toch weer eens samen in de schaduw in de kuip en genoten we van de mooie blauwe oceaan met de golven en de heldere zonnige lucht erboven. Na zes dagen zagen we een schip op de AIS radar maar was deze te ver weg om hem aan de horizon waar te nemen. Nadat we het weerbericht, nu.nl (nieuws), marine traffic hadden bekeken en mijn moeder hadden gesproken aten we het avond eten en keken twee films die we op St Helena hadden gedownload. Toen het donker werd zagen we een sterrenhemel met een hele kleine opkomende maan die al snel weg was. Ik ging naar bed terwijl Paul de eerste wacht nam. Onder een mooie sterrenhemel zeilden we de zesde nacht door.

Maandag 19 januari
VIJFDE DAG OP ZEE
06.00 595 mijl Pos 13 52.285 S 15 38.313 W 1206 mijl
12.00 631 mijl Pos  13 43.770 S 16 13.677 W
18.00 673 mijl Pos 13 21.420 S 16 49.028 W
00.00 711 mijl Pos 13 00.683 S 17 21.035 W
Rond zes uur werd het vanuit het oosten langzaam licht en kwam de zon achter de horizon tevoorschijn.
HET WERD LICHT EN DAANRA EEN ZONNIGE DAG.
Rond elf uur gijpten we en zeilden over de andere kant voor de wind (grootzeil met twee reven en voorzeil uitgeboomd)verder. Het was een zonnige dag met ca. vijftien a achttien knopen wind met de bijbehorende golven waar we vanaf surften. 
AL ZEILEND (FILMPJE)
We hielden wacht, lazen, sliepen, luisterden podcast, dronken samen koffie/chocomelk, aten voor lunch Japanse pizza en in de middag bekeken we het weerbericht, marine traffic, nu.nl (nieuws) en spraken mijn moeder. In de namiddag zagen we een squall zone achter ons langs gaan, een wolkenrichel waar op sommige plekken regen uit viel. Na het avond eten keken we twee films en nam Paul de eerste wacht. Het werd een heldere nacht met een prachtige sterrenhemel.  

Zondag 18 januari
VIERDE DAG OP ZEE
06.00 417 mijl Pos 14 24.755 S 12 39.489 W 1381 mijl
12.00 461 mijl Pos  14 17.497 S 13 23.600 W
18.00 602 mijl Pos 14 10.230 S 14 05.540 W
00.00 545 mijl Pos 14 00.233 S 14 47.640 W
Vandaag bleven we vijftien tot twintig knopen wind houden met de bijbehorende golven waar we vanaf surften. Nog steeds zeilden we voor de wind met dezelfde zeil voering alleen nu het voorzeil iets ingedraaid, verder de vierde dag door. Grotendeels bleef het bewolkt met hier en daar een squall (met iets meer wind en regen)en waar soms de zon doorheen brandde. Ik las in de bijbel/boek terwijl Paul boek/krant las en we tussendoor samen koffie/chocomelk dronken en de lunch aten. Rond drie uur startten we Starlink op en beken het weerbericht, marinetraffic, nu.nl (nieuws) en belden mijn moeder. Na het avond eten keken we twee films en daarna nam Paul de eerst wacht. Zo zeilden we onder een mooie sterrenhemel de vierde nacht door zonder een ander schip gezien te hebben.

Zaterdag 17 januari
DERDE DAG OP ZEE
06.00 277 mijl Pos 14 50.295 S 10 19.216 W 1519 mijl
12.00 310 mijl Pos 14 43.831 S 10 51.930 W
18.00 341 mijl Pos 14 38.943 S 11 22.934 W
00.00 381 mijl Pos 14 29.976 S 12 02.576 W
Ook vandaag hoefden we niets aan de zeil voering te doen en zeilden we met ca. tien a twaalf knopen wind, voor de wind (voorzeil uitgeboomd ene kant grootzeil twee reven andere kant) over een rustige oceaan verder. Buiten scheen de zon volop en was het ca. achtentwintig graden terwijl wij binnen bezig waren op de computer. In een kast hadden we een aantal oude geheugen sticks gevonden en bekeken wat erop stond en gooiden weg wat we niet meer nodig hadden. 
Na de lunch lazen we boek/krant, luisterden potcast sliepen en rond drie uur starten we starlink op zodat we het weerbericht/Marine traffic bekeken en mijn moeder spraken. Op marine Traffic zagen we geen andere boten in de buurt en het weerbericht gaf aan dat we vannacht en morgen iets meer wind kregen. Dit merkten we aan het eind van de middag toen de golven zich langzaam opbouwden met kleine witte koppen. Na het avond eten keken we een film en daarna ging ik slapen en had Paul de eerste wacht. Op de zuid Atlantic app hadden we gezien dat er om 23.00 UTC een SSB netje was zodat Paul daar naar luisterde. Hij hoorde twee andere zeilers in de verte praten maar verstond ze niet goed, door de Starlink worden de SSB netjes steeds minder. Het was een bewolkte nacht zonder sterren/maan en met ca. vijftien knopen wind met opbouwende golven zodat we lekker door zeilden!

Vrijdag 16 januari
TWEEDE DAG OP ZEE
07.00 131 mijl Pos 15 21.445 S 07 53.211 W 1663 mijl
12.00 169 mijl Pos 15 13.461 S 08 30.000 W
18.00 203 mijl Pos 15 04.825 S 09 08.583 W
00.00 242 mijl Pos 14 57.529 S 09 44.813 W
Ook vandaag zeilden we met ca. twaalf tot vijftien knopen ruime wind verder. Voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant. Aan de zeil voering hoefden we niets te doen en echt opletten voor andere boten ook niet omdat we op marine traffic hadden gezien dat er heel weinig boten in de buurt waren. We lazen boek/krant, sliepen, luisterden podcast en ik maakte voor twee dagen macaroni. Rond drie uur starten we starlink op en belde ik mijn moeder. Aan het eind van de middag zaten we samen buiten in de kuip te genieten van het mooie rustige weer! 
Na het avond eten keken we samen een gedownloade film. Rond half negen werd het donker en zeilden we onder een heldere sterrenhemel en met dezelfde zeil voering de tweede nacht door. Pas aan het einde van de nacht kwam de hele kleine afgaande maan tevoorschijn. 

Donderdag 15 januari
EERSTE DAG OP ZEE
07.00 00 mijl Pos 15 55.079 S 05 43.162 W 1793 mijl
12.00  19 mijl Pos 15 52.262 S 06 02.361 W
18.00  56 mijl Pos 15 41.235 S 06 38.010 W
00.00 95 mijl Pos 15 30.440 S 07 17.433 W
De zon scheen volop toen we rond zeven uur ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Langzaam dobber/zeilden we weg van de zeilboten die voor anker lagen tot we wel de swell kregen maar niet meer wind waardoor de zeilen begonnen te klapperen. We motorden een klein uurtje tot we uit de luwte van St Helena kwamen en we de beloofde twaalf a vijftien knopen zuid oosten wind kregen zodat we ruime wind fok uitgeboomd aan de ene kant grootzeil met twee reven aan de andere kant 284 graden richting Jacaré in Brazilië zeilden, 1793 m te gaan!
Terwijl we nog binnen de vijftien mijl van het eiland waren hadden we starlink op unlimited data zodat we met een paar vrienden spraken en het e-DBV (The Eletronic Traveller ́s Declaration of Goods (e-DBV))voor Brazilië invulden. Helaas ging het niet helemaal goed zodat we het later nog een keer moeten doen. Nadat we de vijftien mijl waren gepasseerd zetten we de Starlink op Roaming zodat we onderweg internet hebben en per GB moeten betalen. We hebben gemerkt dat we de afgelopen keer (zuid Afrika tot St Helena) meer GB hadden gebruikt dan we hadden verwacht ergens tikt de teller sneller!
Na een mooie rustige zonnige dag werd het rond half negen donker en zeilden we met ca vijftien knopen wind, ruime wind onder een mooie sterrenhemel waar pas heel laat een kleine afgaande maan bij kwam de eerste nacht door.

We kijken terug op een korte (drie dagen) maar hele mooie tijd in St Helena. Drie dagen omdat dit gratis was daarna moesten we £20,00 per persoon betalen. We wisten dat als we toch langer hadden willen blijven we het na drie dagen hadden kunnen omzetten bij immigratie. Maar we willen carnaval vieren met vrienden in Brazilië waar we negentien jaar geleden ook carnaval mee hebben gevierd dus op naar Brazilië. 
Het mooiste waarop we terugkijken is de dagtour die we met Aaron hebben gemaakt en waardoor we bijna het hele eiland hebben gezien. Aarons wist alles van het eiland en vertelde er kleurrijk over. Het eiland is qua natuur erg divers en omdat we met zijn vieren in een vierwielaandrijving auto zaten gingen we ook off road.
Mocht je naar St Helena gaan raden we je aan om een tour met Aaron (en Juli) te maken. We highly recommend Aaron and Juli for a tour on St Helena 
Watts app: +27 766787129

Woensdag  14 januari
JAMESTOWN BIJ ST. HELENA (Pos 15 55.079 S 05 43.162 W)
In de ochtend was ik druk bezig alle foto’s van de afgelopen dagen op de computer te zetten en te versturen terwijl Paul internette. Tussendoor dronken we koffie/chocomelk in de kuip en zagen we een grote Chilean Devil Ray dichtbij de boot zwemmen en vlogen er in de lucht enkele Masked Booby’s, White Tern en Red Billed-Tropicbirds. Toen ik klaar was knipte ik Paul zijn haar, aten we de lunch en namen om één uur de ferry naar Rupert’s  bay waar we bij de havenmeester, customs en immigratie uitklaarden. We wandelden langs/over de kliffen naar Jamestown waar we de Jacobs ladder opliepen. Deze telt 699 treden en loopt onder een hoek van meer dan 45 graden. 
JACOBS LADDER
Boven aangekomen kwamen we in de wijk “Half Tree Hollow” waar we de restanten van het voormalige fort “Ladder Hill” bekeken en naar de supermarkt gingen om wat lekkers te kopen. Vandaar kregen we een lift terug naar de yachtclub in Jamestown waar we met verschillende zeilers (o.a van de mini Globe) spraken. 
Kees is een Nederlander die hier in Covid tijd aankwam en vrijwilliger werd bij de yacht club. Toen hij zag dat er op woensdag avond geen restaurant open was startte hij “Fish&Ship” bij de Yachtclub. Sindsdien kun je er elke woensdag avond voor £6,00 fish&ships eten met vaak life muziek erbij en waar iedereen welkom is. 
Het werd steeds drukker en gezelliger met zeilers en lokale bevolking die allemaal de lekkere fish&Chips aten en het nodige dronken. Rond zeven uur was er een speech voor de Mini Globe zeilers en moesten ze allemaal naar voren komen voor een drankje. 
BIJ DE YACHTCLUB - KEES
ZEILERS VAN DE MINI GLOBE  - FERRY TERUG
Even later kwam de karaoke installatie tevoorschijn en werd er volop gezongen en gedanst, een hele gezellige avond! 
Rond elf uur kwam de man van de ferry en moesten alle zeilers die nog naar hun zeilboot wilden meekomen. We betaalden de ferry voor de drie dagen want morgen gaan we verder!

dinsdag 13  januari
GEOGRAFIE
Het eiland kwam ongeveer 12 miljoen jaar geleden voor het eerst boven water, toen het puntje van een vulkanische berg boven zeeniveau uitkwam. Sint-Helena werd gevormd door deze ‘oudere’ vulkaan, maar ook door een vulkaan die een paar miljoen jaar jonger was. Tegenwoordig zijn beide uitgestorven. Het eiland blijft echter een demonstratie van hoe vulkanen, lavastromen, aardverschuivingen en erosie adembenemende pieken, valleien, bergkammen, kliffen en zwarte zandstranden creëren: een ontzagwekkende complexiteit van landschappen, zelfs binnen zo'n kleine landmassa. Het eiland reikt ruim vijf kilometer boven de oceaanbodem en de hoogte boven zeeniveau stijgt tot 820 meter.  Gezien vanaf de zee rijst de grimmige en rotsachtige buitenkant van Sint-Helena abrupt en magnifiek op uit een verder ononderbroken uitgestrektheid van de oceaan.  Door de voortdurende erosie aan de buitenkant is laag na laag van de geologische geschiedenis – vier tot vijf miljoen jaar van zijn vulkanisch actieve leven – duidelijk zichtbaar geworden.
In het binnenland torenen dramatische rotsformaties boven het landschap uit. Veranderde lava en as door erosie creëren kleurrijke, golvende ‘verfpaletten’ langs de heuvels. 
De centrale regio is vaak mistig dat tevens het laatst overgebleven natuurlijke nevelwoud op Britse bodem is.  Diep bosgroen valt weg in warme, glooiende weilanden die zachtjes overgaan in dorre valleien en bergkammen. 

JAMESTOWN BIJ ST. HELENA (Pos 15 55.079 S 05 43.162 W)
Vanochtend gingen we rond negen uur naar de kant waar we bij de Yachtclub op Aaron (onze tourgids) wachtten. Ondertussen spraken met Kees (Nederlander die als vrijwilliger bij de Yachtclub werkt) en zijn moeder Hedy die hier op visite was. We vertelden wat we gingen doen en Hedy wilde graag mee zodat we met zijn drieën een dagtour deden. Dit was voor ons voordelig want we moesten minimaal £150,00 voor de dag tour betalen die we nu door drieën konden delen. 
In een vierwiel drive auto reden we de heuvel op en stopten net buiten Jamestown. Vanuit hier hadden we een mooi uitzicht over Jamestown in de James vallei met Brairs Paviljoen ((Briars is het kleine paviljoen waarin Napoleon Bonaparte eind 1815 de eerste weken van zijn ballingschap op Sint-Helena verbleef voordat hij naar Longwood House werd verplaatst))en de Heart Shaped waterfall waar we gisteren heen waren gewandeld.
OVER JAMESTOWN
BRAIRS PAVILJOEN - HEART SHAPED WATERFALL.
We reden verder landinwaarts over de oudste weg van het eiland dat nog aangelegd is door de slaven die hier hard moesten werken en waarvan alleen de muur nog verwijst naar die oudheid. Doordat de kronkel weg uit één baan bestond moesten we uitwijken voor tegenliggers of eigenlijk tegenliggers voor ons omdat wij de berg op reden. Ondertussen vertelde Aaron veel over het groene landschap, de geschiedenis van het eiland en als we oude huizen passeerden het verhaal daarvan. De twee hoge/oude bomen die op de top van de bergkam stonden waren hier geplant in de tijd van de Britse Oost-Indische Compagnie. De reden hiervoor was dat als er een mast stuk ging er altijd goed hout voorradig was. Waarom helemaal boven op de bergkam was een raadsel.
 
DE OUDE WEG
ÉÉN VAN DE OUDE HUIZEN - ÉÉN VAN DE HOGE BOMEN.
Het laatste stuk naar Flagstaff reden we door een droger landschap over een onverharde weg waar we langs Boer Prisoner war site kwamen.
((Van 1900 tot 1902 moest Sint-Helena bijna 6.000 Boerenkrijgsgevangenen uit zuid Afrika huisvesten. De eerste lading van 514 gevangenen arriveerde op 10 april 1900, waaronder generaal Cronjé en zijn vrouw, kolonel Schiel en 21 andere officieren. Een andere groep gevangenen arriveerde twee weken later, op 26 april. Tussen april 1900 en februari 1902 arriveerden ongeveer vijfenhalfduizend Boerenkrijgsgevangenen uit zuid Afrika op het eiland. Generaal en mevrouw Cronjé werden naar Kent Cottage in Half Tree Hollow gebracht, waar ze voor de duur van hun verblijf op het eiland zouden blijven.  De overige gevangenen (soldaten) werden naar een plek van enkele honderden vierkante meters omringde met prikkeldraad gebracht waar ze in canvas tenten werden gehuisvest voor de duur van hun verblijf op het eiland.))
BOER PRISONER OFF WARR SITE - FLAGSTAFF POINT
SUGAR LOAF POINT (NW HOEK EILAND) - BINNENLAND MET TWEE HOGE BOMEN
Vanaf Flagg staff hadden we een prachtig uitzicht over de noordzijde van het eiland met de Sugar point (noord west punt) waar we in het donker langs waren gezeild maar ook over het binnenland waar het noordelijke en oostelijke gedeelte aardig droog en dor was en verder landinwaarts/zuidwaarts steeds groener werd met bovenop de bergkam de twee hele hoge/oude bomen. Vanaf Flagstaff reden we terug naar de verharde weg vanwaar we eerst een stukje zuidwaarts reden en daarna oostwaarts het Longwood gebied in. Het Longwood gebied was/is alleen via vier Gates bereikbaar aangezien Napoleon hier vroeger woonde en ze er toen alleen met een wachtwoord dat dagelijks veranderde in konden. ((Longwood was oorspronkelijk een boerderij van de Oost-Indische Compagnie en werd later als buitenverblijf aan de vice-gouverneur gegeven. Longwood House werd in 1815 omgebouwd voor gebruik door Napoleon waar hij van 10 december 1815 tot aan zijn dood op 5 mei 1821 woonde))
LONGWOOD HOUSE
We stopten bij Longwood house dat vandaag helaas gesloten was zodat we alleen de buitenkant met tuin zagen. Vervolgens reden we oostwaarts over het steeds drogere en geërodeerde kleurrijke lavagesteente naar Turks Cap waarvan we een prachtig uitzicht hadden over de oostkust van het eiland.
 UITZICHT TURKS CAP 
Terwijl we naar het Millennium Forest reden zagen we onderweg nog meer kleurrijke lava en as gevormd door de erosie. Bij het Millennium Forest aten we onze heerlijke lunch die Aaron voor ons had gemaakt en genoten van de mooie kust, het gumwood forest met de Ebony plant en enkele vogeltjes waaronder de St Helena plover, de Madagascar Foxy en de Yellow Canary.
((Het Millennium Forest is een project in de noordoostelijke hoek van St. Helena om het Grote Bos te recreëren dat bestond vóór de kolonisatie. 
Toen de Britten Sint-Helena in 1659 koloniseerden, creëerden ze onmiddellijk een permanente nederzetting. Tijdens het kolonisatieproces werd het Grote Bos volledig verwoest en werd een halfwoestijn. Vooral in de zomermaanden zoog de hete zuidwestelijke wind al het vocht uit de grond, waardoor de grond in zand veranderde. Bodemerosie was (en is nog steeds) een groot probleem aan deze loefzijde van het eiland. Eind jaren negentig werd besloten dat het eiland een historisch herbebossingsproject zou starten op de plek van het Grote Bose “The Millennium Forest” Het project werd in 2000 gelanceerd met een enorme inzet van de eilandgemeenschap. Vrijwel iedere inwoner betaalde voor een boom en velen van hen plantten zelf hun bomen. Het totale landoppervlak dat bestemd was voor herbebossing is in de afgelopen dertien jaar uitgebreid en bedraagt ​​nu 250 hectare. Het Millennium Forest bestaat uit Gumwood (national boom van St Helena) en de St Helena ebony waarvan de bloem de nationale bloem van St Helena is))


KLEURRIJKE LAVA EN AS DOOR EROSIE
GUMWOOD - HEDY-AARON-PAUL
GUMWOOD/EBONY - EBONY BLOEM
Na de lunch reden we westwaarts door het droge gebied richting Diana’s piek (hoogste punt) die in de wolken verstopt lag en hadden we op verschillende plekken Wirebird (St Helena plover) gezien. Het eerste deel off road was door een roodachtige woestijn met cactussen (in bloei) en vetplanten. 
DROGE LANDSCHAP MET CACTUSSEN IN BLOEI EN VETPLANTEN
DIANA’S PIEK IN DE WOLKEN - WIREBIRD (ST HELENA PLOVER).
Vanaf hier zagen we de nieuwe landingsbaan (5 jaar oud) en vertelde Aaron over dit enorm grote project aangezien ze een heel dal hadden moeten vullen met gesteente. Een project dat met hard werken in vier jaar geklaard was en waarvoor een hele nieuwe weg was aangelegd om alles wat nodig was vanuit  Rupert’s Bay daarheen te vervoeren aangezien de schepen in Rupert’s bay aan de kade afmeerden.
LANDINGSBAAN 
Hoe dichterbij we bij de Diana’s piek met de bergkam kwamen hoe groener het landschap werd en waar de off road overging in een onverhard hobbelig pad. We kwamen langs akkertjes waar bewoners groente/fruit verbouwden en reden door het national forest dat deels uit eucalyptus bestond. Eenmaal op de verharde weg reden we westwaarts om de bergkam heen waar we nog enkele oude huizen en een koffie plantages zagen. Aaron en Heyda vertelden dat de koffie van hier zeer bijzonder en erg prijzig was door de speciale manier hoe ze hier de koffiebonen verwerken.
OVER ONVERHARD PAD DOOR GROENE VEGETATIE - EN EUCALYPTUS BOS
ONVERHARDE WEG - OUD HUIS
KOFFIE PLANTAGE
We stopten bij de Bell stone; een steen die veel ijzer bevat zodat toen we er met een andere steen op klopten we een bel geluid hoorden.
BELSTONE (FILMPJE)
Uiteindelijk sloegen we een klein bergweggetje in dat ons met enorm veel kleine haarspeldbochten (die Aaron met zijn auto net in één keer kon maken) zuidwaarts naar Sandy bay Beach leidde. Zelfs langs dit weggetje stond nog een oude kerk. Bij de baai stonden we op een verhoging met een oud kanon en keken uit over de zuidelijke kust met in de baai het zwarte lavastrand. Aaron vertelde dat dit een baai was geweest waar handelaren hun goederen buitenom de Oost-Indische Compagnie verkochten tot deze erachter kwam en er een muur met kanon bouwden.
SANDY BAY BEACH.
WEG NAAR SANDY BAY - OUD KERKJE
SANDY BEACH BAY
We reden dezelfde S vormige één baan bergweg terug en verder over de Sandy bay bergkam vanwaar we prachtige uitzichten hadden waaronder High Knoll Fort.
((High Knoll Fort is een fort in schansstijl van de Engelse Oost-Indische Compagnie. Het oorspronkelijke fort werd in 1799 gebouwd als een ronde toren in de trant van de toren in Simon's Town in Zuid-Afrika.  Het doel van de toren was om de achtertoegangen tot de batterij op Ladder Hill te beschermen. Het hielp bij de verdediging van het eiland tegen potentiële Franse indringers.
Tijdens de Tweede Boerenoorlog werden Boerengevangenen uit Zuid-Afrika korte tijd opgesloten in het Fort. Veel later diende het fort om geïmporteerde kippen, schapen en vee in quarantaine te plaatsen. Halverwege de jaren tachtig had NASA een technicus in het fort die een klein volgstation beheerde. Voordat het eind 19e eeuw werd herbouwd, stond High Knoll Fort bekend als de Citadel))
ZUIDELIJK UITZICHT VANAF DE SANDY BAY BERGKAM 
WAT ZIE JE IN DIT GESTEENTE ( GEBRUIK JE FANTASIE)
HIGH  KNOLL FORT
Na de bergkam kwamen we aan in het groene westelijke deel van het eiland de “St Paul wijk” waar we de St Paul Kathedraal bezochten.((Saint Paul's Cathedral is een kathedraalkerk die deel uitmaakt van het bisdom Sint-Helena. Het verving "de Landkerk" die bestond vanaf de begindagen van de Sint-Heleniaanse kolonisatie aan het einde van de 17e eeuw.  De bouwwerkzaamheden aan de nieuwe kerk begonnen in 1850, werden voltooid in 1851 en de kerk werd de kathedraal in 1859 toen het bisdom Sint-Helena werd opgericht.)) 
ST PAUL KATHEDRAAL 
Als laatst bezochten we het plantage huis met de oudste nog levende schildpad ter wereld, genaamd Jonathan. ((Jonathan is een reuzenschildpad uit de Seychellen, een ondersoort van de Aldabra-reuzenschildpad. Zijn leeftijd wordt geschat op 193 jaar waarmee hij het oudst bekende levende landdier is.))
JONATHAN
PLANTATION HOUSE
Het Plantage Huis is de officiële residentie van de gouverneur van Sint-Helena en werd in 1791-1792 gebouwd door de Oost-Indische Compagnie, als 'land' of zomerresidentie voor de gouverneur.
Na dit alles gezien te hebben reden we via een andere weg terug naar Jamestown waar we even voor zes uur aankwamen en we Aaron bedankten voor de hele mooie dag en de vele verhalen. 
De ferryman moest nog lokale vissers naar hun boten brengen en zodoende waren we rond half zeven terug aan boord.
Mochten er mensen zijn die naar St Helena komen en een tour willen doen neem dan contact op met Aaron en Juli:
Watts app: +27 76678129
Terug aan boord aten we brood en belde ik mijn moeder.

maandag 12 Januari
JAMESTOWN:
Jamestown is de hoofdstad van het Britse overzeese gebied Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha en is tevens de hoofdplaats van het eiland Sint-Helena.
Het is ook de historische belangrijkste nederzetting van het eiland en ligt aan de noordwestkust. Het werd gesticht toen kolonisten van de Engelse Oost-Indische Compagnie zich in 1659 op het eiland vestigden en werd in 1673 kort bezet door de Verenigde Oost-Indische Compagnie voordat het werd heroverd. Veel van de gebouwen die in de 18e eeuw door de Oost-Indische Compagnie zijn gebouwd, zijn bewaard gebleven en geven de stad zijn kenmerkende Georgische tintje.
De stad is gebouwd op stollingsgesteente in de James Valley, ingeklemd tussen steile kliffen en ruwe steile wanden van de vallei waardoor het dorp vrij lang en dun is.  
Jamestown bestaat min of meer uit een hoofdstraat die tussen twee steile heuvels doorloopt en die de haven verbindt met de rest van het eiland. Vanuit de stad loopt een trap 183 meter omhoog naar de top van Ladder hill. Deze werd gemaakt om Jamestown te verbinden met het voormalige fort op Ladder Hill. Deze telt 699 treden en loopt onder een hoek van meer dan 45 graden. Deze trap wordt ook wel Jacob's ladder genoemd naar de Jakobsladder uit de Bijbel. De trap stamt uit 1829. Bovenop Ladder hill ligt de buitenwijk Half Tree Hollow.

JAMESTOWN BIJ ST. HELENA (Pos 15 55.079 S 05 43.162 W)
Toen we buiten keken zagen we de hoge kliffen van lava gesteente met daartussen twee lage gedeeltes; Rupert baai en Jamestown. Via de marifoon riepen we op kanaal 14 de havenmeester dat we gearriveerd waren en dat we naar de kant wilden om in te klaren. Daarna riepen we op kanaal 12 de ferry dat we wilden inklaren. Ieder uur is er een klein bootje dat de zeilers van hun zeilboot naar de kant brengt voor £2,50 per persoon retour. Aan de kant was geen plek om dinghy’s achter te laten vandaar de ferry.
Er waren gisteren meerdere zeilers aangekomen waaronder de solo zeilers van de mini globe race waardoor we met zijn vieren inklaarden. We werden bij Ruperts bay afgezet waar zowel de havenmeester als de immigratie/customs zich bevonden. Alles ging vrij snel en toen we klaar waren besloten we naar Jamestown te wandelen. We namen een wandelpad langs/over de kliffen met uitzicht langs het eiland, de zeilboten voor anker en kwamen langs Munden’s point met gevangenisgebouwen waar ooit Bahreinse gevangenen vast werden gehouden. 
WANDELING VAN RUPERT BAY NAAR JAMESTOWN.
Toen we de hoek om kwamen zagen we Jamestown in de James Valley met aan de overkant Jacobs ladder. In het dorp liepen we als eerst naar de bank waar we bij de balie geld opnemen met de banks pas (geen ATM) en daarna gingen we naar het toeristen bureau. Inmiddels was het lunchtijd en aten we een kleine lunch want alles was hier behoorlijk prijzig. We wandelden verder door het plaatsje dat voornamelijk uit één straat bestond met vele ouden huizen en kerkjes gemaakt in de Georgische tijd uit het plaatselijke lava gesteente en waarvan de St James' Church uit 1772 dateert en de oudste Anglicaanse kerk op het zuidelijk halfrond is(foto rechts onder).
MOOIE OUDE HUIZEN/KERKJES
Aan het einde zagen we een bord met “Heart-shaped waterfall” zodat we het dorp uit liepen en langs de grote weg de berg op tot aangegeven werd dat we het bos in moesten en we over een goed bergpad door het bos, langs rotswanden en via houten bruggen verder liepen tot we bij een grote rotswand kwamen waar als er genoeg regen viel een waterval ontstond, helaas nu dus niet.
HEART-SHAPED WATERFALL
Later kregen we te horen dat erboven een dam was gebouwd en dat er alleen nog een waterval ontstond als alle waterreservoirs vol waren. We wandelden dezelfde weg terug en gingen langs bij het toeristen bureau waar we voor morgen een dagtour bij Aaron en Juli boekten. Terug bij de haven spraken we bij de yachtclub met verschillende zeilers van de mini Globe en Kees één van de vrijwilligers van de yachtclub die oorspronkelijk uit nederland kwam. Rond zes uur waren we terug aan boord waar ik het avond eten maakte en mijn moeder belden. 

Zondag 11 januari
BEVOLKING 
De inwoners van Sint-Helena noemen zichzelf Saints. De bevolking van Sint-Helena bestaat uit nazaten van Afrikaanse slaven, Britse kolonisten en Chinese contractarbeiders. Ook na het verbod op de trans-Atlantische slavenhandel groeide het aantal slaven, daar de Royal Navy veel slavenschepen onderschepte die op weg waren naar het Amerikaanse continent. In plaats van de slaven terug te brengen naar Afrika lieten de Britten hen op Sint-Helena achter. Zij werden ondergebracht in quarantainekampen in Rupert's Valley en verder aan hun lot overgelaten. Velen stierven er van honger en gebrek.
In 2002 kregen de inwoners van Sint-Helena hun eerder ontnomen, volledige Britse staatsburgerschap terug. De bevolking van Sint-Helena is in aantal afgenomen wegens het ontbreken van werkgelegenheid en/of de lage lonen. Zij zoeken werk op het eiland Ascension of in het Verenigd Koninkrijk.
JAMESTOWN BIJ ST. HELENA (Pos 15 55.079 S 05 43.162 W)
06.00 1575 mijl Pos 16 56.918 S 04 16.107 W  
12.00  1611 mijl Pos 16 33.737 S 04 43.153 W 60 mijl naar St Helena
18.00 1638 mijl Pos 16 13.222 S 05 02.808 W
00.00 1670 mijl Pos 15 56.379 S 05 34.660 W
02.00 1682 mijl Pos 15 55.079 S 05 43.162 W. St Helena
Bijna de hele dag hadden we te maken met squalls. In de squalls draaide de wind, nam iets toe (niet veel) dat vaak gepaard ging met regen. 

SQUALL
We hadden de stuurautomaat op wind staan zodat de Giebateau meedraaide met de wind waardoor we in de squall de verkeerde kant op gingen. Als de squall voorbij was zeilden we ruime wind verder de goede kant op. Toen we vanochtend Starlink op startten melden we ons via Osasa aan bij de watts app groep “zuid Atlantic”. Hier kregen we de laatste informatie hoe we ons moesten melden bij de autoriteiten van St Helena. We downloaden het formulier, vulden dit in, meldden dat we vannacht of morgen heel vroeg aankwamen en emailde dit naar verschillende autoriteiten van St Helena. 
Waar we vroeger alles van te voren moesten uitzoeken en alleen via de SSB konden e-mailen (zonder attachmentes)  is het nu normaal om internet aan te hebben boord. Autoriteiten gaan er van uit dat je alle papieren inclusief attachments op de oceaan naar ze toe kan mailen. Voordeel van deze watts app groepjes is dat je niet alles zelf hoeft uit te zoeken. Helemaal nu noonsite niet werkt!
Na de lunch klaarde het op en ging Paul aan de gang met het overloopbare zonnepaneel op het dek waarvan de toplaag was aangetast door de zon. Met een schuurmachine schuurde hij voorzichtig de verweerde laag eraf zodat het zonnepaneel nu weer meer opbrengt. 

PAUL SCHUURT VOORZICHTIG DE VERWEERDE LAAG ERAF.
Rond vijf uur zagen we de eerste contouren van St Helena aan de horizon verschijnen. 

ST HELENA AAN DE HORIZON
Rond negen uur werd het donker en waren de contouren van St Helena steeds duidelijker geworden. In het donker zagen we de lichten op St Helena en zeilden we langs de hoge noordkust waar we ook alleen de contouren van zagen naar de noordwest hoek. Via de marifoon riepen we St Helena Radio (VHF 16) op en kregen we een ankerplek toegewezen in de buurt van Jamestown.
Rond drie uur onze tijd (01.00 lokale tijd) en na 1682 mijl ging ons anker er tussen de andere zeilboten in.

Zaterdag 10 Januari
VERBANNINGSOORD: 
Sint-Helena is vooral bekend doordat Napoleon Bonaparte de laatste jaren van zijn leven in ballingschap op het eiland heeft doorgebracht (15 oktober 1815 – 5 mei 1821) en er is overleden. Zijn residentie, Longwood House, is tegenwoordig als museum te bezichtigen.
Van 1889 tot 1896 was de Zoeloekoning Dinuzulu hiernaartoe verbannen. Ook zijn achterkleinzoon de Zoeloekoning Goodwill Zwelithini kaBhekuzulu leefde hier van 1968 tot 1971 op de vlucht voor een mogelijke aanslag in Zuid-Afrika.
Ten tijde van de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) werd het afgelegen eiland gebruikt voor het concentreren van gevangen Boerensoldaten: in 1900 en 1901 werden meer dan 6000 gevangenen vanuit Zuid-Afrika overgebracht, onder anderen generaal Piet Cronjé en zijn vrouw na hun nederlaag in de Slag bij Paardeberg. Zij verbleven tot na afloop van de oorlog in Napoleons 'Longwood House'. De bevolking werd door de toevloed van gevangenen tijdelijk verdriedubbeld tot 9850 in 1901.
Ook de Sultan van Zanzibar, Khalid ibn Barghasch, zat hier van 1917 tot 1921 gevangen. Verder gingen de beide Wereldoorlogen grotendeels ongemerkt voorbij aan het eiland.
ELFDE NACHT OP ZEE
06.00 1443 mijl Pos 18 12.310 S 02 26.524 W  
12.00  1477 mijl Pos 17 50.350 S 02 53.286 W 189 mijl naar St Helena
18.00 1509 mijl Pos 17 30.270 S 03 22.557 W
00.00 1542 mijl Pos 17 09.971 S 03 51.681 W
Met ca. twaalf knopen wind zeilden we ruime wind de elfde dag in. Rond tien uur gijpten we en zeilden ruime wind verder (voorzeil uitgeboomd twee reven grootzeil aan de andere kant). Het werd een mooie zonnige dag van ca. zeventwintig graden. Nadat we samen koffie/chocomelk hadden gedronken keek ik welke groentes er vandaag op moesten en maakte ik voor lunch Japanse noodles met kip, ui, sperziebonen in een saus van sesamolie, fijn gemalen sesamzaad, zoete sojasaus, kruiden en wat slagroom. Na de lunch ging ik bezig met de foto’s voor de weblog terwijl Paul de krant/boek las en een podcast luisterden. Rond drie uur gijpten we voor de tweede keer en zeilden ruime wind verder richting St Helena. In de namiddag bekeken we het weerbericht en belden mijn moeder. In Nederland is het na vele jaren echt winter met sneeuw en ijs.
Na het avond eten en een gedownloade Netflix film te hebben gekeken gijpten we vandaag voor de derde keer en zeilden ruime wind de elfde nacht in. Een nacht met afwisselend wolkenvelden en sterrenhemels waar later in de nacht een afnemende halve maan bij kwam. 

Vrijdag 09 Januari
GESCHIEDENIS 
St Helena was onbewoond toen het in 1502 werd ontdekt door de Portugees João da Nova op de feestdag van Sint-Helena. Door de aanwezigheid van vers drinkwater was het eiland interessant voor de zeevarende landen (ontdekkingsreizigers/handelaren) op weg naar het zuiden rond het continent Afrika en vervolgens oostwaarts over de Indische Oceaan naar Azië.  
De Portugezen gebruikten het voor bevoorrading zonder er een echte kolonie uit te bouwen, maar hun discrete benadering voorkwam niet dat Nederlandse en Engelse interesse werd opgewekt.
Na een mislukte aanval door de Witte Leeuw in 1613, werd het eiland opgeëist door de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden van 1645 tot 1659. In 1658 stichtte de Britse East India Company Jamestown en nam ze bezit van het eiland. In 1673 heroverden de Nederlanders Sint-Helena, maar werden ze twee maanden later weer door de Britten verdreven. Het was een turbulente plaats met confrontaties tussen de gouverneur en zijn garnizoen, de planters en de slaven. Onder meer de monopolistische politiek van de EIC werd niet altijd op prijs gesteld door de lokale populatie.
Ongeveer vier eeuwen lang was het eiland een belangrijke tussenstop voor schepen tussen Europa en Azië die rond het Afrikaanse continent en de zuidelijke Kaap de Goede Hoop zeilden. Dit vóór de opening van de kortere Suezkanaal route in 1869, door Egypte tussen de Middellandse Zee en de Rode Zee. Sinds de opening van het Suezkanaal heeft Sint-Helena bijna alle strategische waarde verloren.
Het eiland is in Britse handen gebleven en nu onderdeel van het Brits overzees gebiedsdeel Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha en economisch volledig afhankelijk van het Verenigd Koninkrijk.
TIENDE NACHT OP ZEE
06.00 1292 mijl Pos 20 02.851 S 00 35.993 W  
12.00 1328 mijl Pos 19 37.724 S 01 02.364 W 339 mijl naar St Helena
18.00 1369 mijl Pos 19 02.788 S 01 35.761 W
00.00 1407 mijl Pos 18 37.890 S 01 57.373 W
De hele dag en nacht hebben we niets aan de zeilen hoeven doen en zeilden we met ca twaalf tot vijftien knopen wind, ruime wind de tiende dag/nacht door. In de ochtend kwam de zon al vroeg door de bewolking heen en kregen we een mooie zonnige dag.

MOOIE ZONNIGE ZEILDAG.
Verder deden we hetzelfde als de voorgaande dagen en aten we als lunch kip/groente met taco kruiden op geroosterd brood. Pas even na negen uur (houden zuid Afrikaanse tijd aan) werd het donker en zeilden we onder een mooie sterrenhemel met een heel laat afnemende maan de tiende nacht door. In de nacht zagen we één ander schip op de AIS radar.

Donderdag 08 Januari
ST HELENA NAAM: 
Het is vernoemd naar Sint-Helena de moeder van de Romeinse keizer Constantijn I de Grote van het oude Romeinse rijk (272-337 n.Chr).  
NEGENDE NACHT OP ZEE
06.00 1160 mijl Pos 21 37.194 S 00 59.213 E  
12.00 1191 mijl Pos 21 15.225 S 00 35.333 E 471 mijl naar StHelena
18.00 1221 mijl Pos 20 54.720 S 00 14.239 E
00.00 1255 mijl Pos 20 29.470 S 00 09.137 W
Na een nacht met minder wind nam de wind rond zes uur toe tot ca vijftien knopen en zeilden we ruime wind (voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant) verder de dag negende dag door. In de ochtend bleef het bewolkt en pas rond één uur werd het een zonnige middag. Het zeewater was inmiddels ca. vijfentwintig graden met een prachtige blauwe kleur waarin we de laatste dagen al groepen vliegende vissen hadden gezien en in de donkere nacht zelfs enkele op dek of in de kuip hadden gekregen.

RUIME WIND ZEILDEN WE VERDER
Vervelen doen we ons niet! Naast het opletten of we misschien iets zagen, lazen we krant/boek, luisterden podcast, sliepen, aten als lunch vandaag een aardappelsalade en iedere avond brood. Iedere ochtend en namiddag startten we Starlink op; bekeken het weerbericht, Marine traffic, het nieuws en belden mijn moeder. Op Marine traffic zagen we noordelijk van ons dat er genoeg boten/schepen buiten ons gezichtsveld waren. We vermeden de scheepvaart route en zochten de wind!
Na het avond eten keken we samen een gedownloade film en daarna ging ik als eerste slapen. Het eerste deel van de nacht was erg donker met bewolking zonder maan/sterren en regende het soms. Halverwege de nacht verlieten we het oostelijke deel en zeilden terug het westelijke halfrond op. Pas rond half twee kwam de afnemende maan tevoorschijn werd het helderder en zagen we ook de sterren. Ook vandaag waren we alleen op de oceaan en zagen geen andere boten. 

Woensdag 07 Januari
ST HELENA GEOGRAFIE/LIGGING: 
Sint-Helena is een vulkanisch/tropisch eiland en is ongeveer 16 bij 8 km (totaal 121,8 km2 ) met 820 m als hoogste punt en Jamestown als hoofdstad. 
Het is één van de meest afgelegen grote eilanden ter wereld,  gelegen in de Zuid-Atlantische Oceaan, ongeveer 1.874 km (1.165 mijl) ten westen van het vasteland van het Afrikaanse continent, waarbij de Zuid-Afrikaanse landen Angola en Namibië geografisch gezien de dichtstbij liggen. Het eiland ligt ongeveer  4.000 km (2.500 mijl) ten oosten van de grote zeehavenstad Rio de Janeiro, Brazilië in Zuid-Amerika. 
ACHTSTE NACHT OP ZEE
06.00 1049 mijl Pos 22 47.892 S 02 25.237 E  
12.00 1083 mijl Pos 22 26.622 S 01 58.430 E 576 mijl naar St Helena
18.00 1110 mijl Pos 22 01.100 S 01 36.252 E
00.00 1131 mijl Pos 21 51.813 S 01 22.897 E
Vroeg in de ochtend kregen we te maken met een enkele squall waar iets meer wind in zat zodat we het voorzeil tijdelijk inrolden. Al snel waren de squalls verdwenen en hielden we ca. twaalf knopen wind. We haalden de boom uit het voorzeil en zeilden halve wind verder. De hele ochtend tot ca. twaalf uur bleef het bewolkt daarna kwam de zon tevoorschijn en werd het een zonnige middag. Voor de lunch bakte ik de andere helft van de Hertenbiefstuk met aardappels en salade. Zoals elke dag hielden we wacht, lazen krant/boek en deed ik wat administratie. Aan het eind van de middag nam de wind af naar ca. acht knopen en wilden we de All Perpose Genua hijsen maar voordat we dit deden startten we Starlink op en bekeken het weerbericht dat aangaf dat we rond 23.00 ca. vijftien knopen kregen. We besloten de All purpose Genua niet te hijsen zodat ik mijn moeder belde. Rond zes uur maakten we een gijp zodat het grootzeil met twee reven aan de andere kant kwam en we het voorzeil uitboomden. Helaas hadden we te weinig wind en begon het voorzeil door de golven te klapperen zodat we deze inrolden en alleen met grootzeil met twee reven, ruime wind de achtste nacht in zeilden. Pas rond twee uur in de nacht kwam de afnemende maan met sterrenhemel tevoorschijn en toen we rond drie uur iets meer wind kregen gijpten we en boomde we het voorzeil erbij uit. Nog steeds hadden we geen andere schepen gezien.

Dinsdag 06 Januari
ZEVENDE NACHT OP ZEE
06.00 902 mijl Pos 24 04.952 S 04 37.314 E  
12.00 960 mijl Pos 23 45.323 S 03 53.434 E 715 mijl naar St Helena
18.00 978 mijl Pos 23 32.754 S 03 22.427 E
00.00 1015 mijl Pos 23 12.442 S 02 50.521 E
Met de warmte en de luchtvochtigheid komen we ook in een gebied met squalls. Vanochtend vroeg kregen we de eerste squall met regen en meer wind zodat we het voorzeil voor een tijdje inrolden tot de squall voorbij was. In de ochtend bleef het bewolkt met nog enkele squalls en net als de voorgaande dagen kwam de zon rond elf uur door de bewolking heen en nam de wind af naar tien tot twaalf knopen. De rest van de dag zeilden we ruime wind voorzeil uitgeboomd en grootzeil met twee reven aan de andere kant de zevende dag door. Voor lunch bakte ik Hertenbiefstuk met aardappelen en broccoli en in de middag repareerden we een klein deel van de beschermlaag van het voorzeil dat kapot was geschavield. Verder hielden we wacht, lazen boek/krant, luisterden een podcast, belden mijn moeder en bekeken het weerbericht. Rond acht uur voor het donker werd gijpten we zodat het grootzeil aan de andere kant kwam met het voorzeil uitgeboomd aan de andere zijde. Er kwam meer bewolking opzetten en in de nacht kwam de afgaande maan later op maar hadden we de hele tijd genoeg zicht. Ook vandaag zagen we geen andere boten.

Maandag 05 Januari
ZESDE NACHT OP ZEE
06.00 760 mijl Pos 25 22.780 S 06 50.064 E  
12.00 798 mijl Pos 25 01.430 S 06 11.756 E 854 mijl naar St Helena
18.00 675 mijl Pos 24 42.553 S 05 48.141 E
00.00 720 mijl Pos 24 23.952 S 05 15.828 E
De luchtvochtigheid is met de dag toegenomen zodat het ook vanochtend eerst nog wat bewolkt bleef voordat de zon er doorheen scheen en het alweer een warme vochtige dag werd. Met voorzeil en twee reven in het grootzeil zeilden we halve wind de zesde dag in. Rond elf uur boomden we het voorzeil uit en zeilden met ca. twaalf tot veertien knopen wind, ruime wind verder de dag door. Ook vandaag zagen we geen andere boten, hielden wacht, lazen, sliepen, aten voor lunch Japanse pizza en bekeken aan het eind van de dag het weerbericht en belden mijn moeder. Om 18.00 uur waren we precies op de helft en hadden we 826 mijl afgelegd. Vlak voor het donker werd haalden we de boom eruit en zeilden halve wind en met miezer regen een donkere nacht in. Halverwege de nacht werd het droog, kwam de maan achter de bewolking tevoorschijn zodat we weer wat zicht kregen, draaide de wind iets en nam toe tot ca. vijftien a twintig knopen zodat we het voorzeil uitboomden en iets inrolde en zo ruime wind verder de nacht door zeilden. Tot nu toe een ideaal tochtje! 

Zondag 04 Januari
VIJFDE NACHT OP ZEE
06.00 594 mijl Pos 27 04.707 S 09 07.461 E  
12.00 635 mijl Pos 26 30.406 S 08 30.484 E 1015 mijl naar St Helena
18.00 675 mijl Pos 26 06.421 S 08 05.888 E
00.00 720 mijl Pos 25 42.725 S 07 23.563 E
Met alleen twee reven in het grootzeil zeilden we met ca. twintig kopen wind, ruime wind de vijfde dag in. Het was bewolkt en boven de golven met kleine witte koppen zagen we stormvogels over het water scheren. Rond acht uur scheen de zon volop, nam de wind iets af zodat we het voorzeil erbij uitrolden en uitboomde. We starten Starlink op en bekeken het weerbericht waardoor we besloten iets meer westelijk te blijven zeilen aangezien iets noordelijk van ons minder wind was. We haalden de boom eruit en zeilden halve wind met werk voorzeil, rolvoorzeil en met twee reven in het grootzeil verder de dag door. Ondertussen hielden we wacht en bekeken samen een deel van de foto’s van onze reis en kopieerden foto in een mapje om straks aan de Braziliaanse vrienden te laten zien. Aan het eind van de middag belde ik mijn moeder en na het avond eten keken we samen een film. Ik nam de eerste wacht terwijl Paul in de achter hut ging slapen. Met twee reven in het grootzeil, werk voorzeil en rolvoorzeil zeilden we onder een volle maan met iets bewolking halve wind de vijfde nacht door. Ook vandaag zagen we geen andere boten.

Zaterdag 03 Januari
VIERDE NACHT OP ZEE
06.00 436 mijl Pos 28 53.709 S 11 15.600 E  
12.00 476 mijl Pos 28 27.946 S 10 40.912 E 1170 mijl naar St Helena
18.00 519 mijl Pos 27 57.353 S 10 08.010 E
00.00 557mijl Pos 27 30.374 S 09 38.000 E
Het was een mooie zonnige dag en door de wind waren de golven langzaam wat opgebouwd met witte kopjes. Het bleef rond vijftien a twintig knopen waaien zodat we twee reven in het grootzeil hielden. Als de wind toenam tot achttien a twintig knopen rolden we het voorzeil in werd het minder rolden we het uitgeboomde voorzeil weer uit. We hielden wacht, lazen boek/krant, luisterden naar de potcast, sliepen veel en voor de lunch maakte ik een macaroni salade. Voor het eerst vandaag zagen we geen andere boten. Toen we Starlink hadden opgestart belde ik mijn moeder, bekeken we het weerbericht en zagen we op Marine Traffic dat de meeste boten noordelijk van ons zaten. In de avond trok de wind aan tot ca. twintig knopen zodat we alleen op grootzeil met twee reven erin ruime wind de vierde nacht in zeilden. In de nacht hadden we een volle maan achter de bewolking maar nog steeds met goed zicht. 

VRIJDAG 02 Januari
DERDE NACHT OP ZEE
06.00 283 mijl Pos 30 06.255 S 13 42.123 E  
12.00 315 mijl Pos 29 59.496 S 13 11.055 E 1330 mijl naar St Helena
18.00 350 mijl Pos 29 39.177 S 12 37.912 E
00.00 394 mijl Pos 29 14.127 S 11 57.518 E
Rond vier uur werd het licht maar bleef het bewolkt en kwam de zon pas rond het elf uur tevoorschijn. De hele dag waaide het ca. acht tot twaalf knopen en zeilden we vol tuig halve wind rustig verder. We hielden wacht en zagen meerdere tankers op de AIS en aan de horizon maar allemaal ver genoeg van ons vandaan. De  temperatuur was vandaag ca. vijfentwintig graden en de watertemperatuur was van vijftien naar ca. tweeëntwintig graden gestegen. Naast onze wachtten luisterde Paul Potcast en las de krant terwijl ik veel sliep en een boek las. In de middag zaten we gezellig samen in de schaduw in de kuip en startten Starlink op zodat ik mijn moeder belde en we het weerbericht bekeken. Voor het avond eten had ik nog niet veel hoeven doen aangezien ik voor meerdere dagen macaroni had gemaakt. Na het avond eten keken we een film en had ik de eerste wacht. In de nacht bleef het warmer zodat we het zomer dekbed wat we in zuid Afrika tevoorschijn hadden gehaald weer opborgen. Onder een volle maan en een prachtige sterrenhemel zeilden we vol tuig ruime wind de derde nacht in. Halverwege de nacht trok de wind aan tot twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil en rolden het voorzeil in.  

DONDERDAG 01 Januari
TWEEDE NACHT OP ZEE
06.00 117 mijl Pos 31 47.768 S 15 55.826 E  
12.00 151 mijl Pos 31 38.636 S 15 39.925 E 1492 mijl naar St Helena
18.00 193 mijl Pos 31 09.510 S 15 06.264 E
00.00 239 mijl Pos 30 39.988 S 14 24.373 E
Rond vier uur werd het al een beetje licht waar later de zon bij kwam. Het werd een prachtige zonnige dag met ca. vijftien knopen wind zodat we de reven eruit haalden en vol tuig halve wind verder zeilden. 

Soms zagen we grote schepen op de AIS radar die ver genoeg weg waren. Rond het middag uur hadden we honderdvijftig mijl afgelegd en gingen we de tweede dag in. We belden mijn moeder maar deden verder rustig aan met de internet aangezien we op de oceaan per GB betalen. We sliepen, lazen een boek/krant en genoten van het heerlijke zeilden over een zeer rustige oceaan waar de zon op scheen. Rond half negen werd het donker en zeilden we met een bijna volle maan en een prachtige sterrenhemel vol tuig de tweede nacht door.

We kijken terug op een prachtige tijd in zuid Afrika. In korte tijd hebben we veel verschillende delen van zuid Afrika gezien met allemaal hun eigen schoonheid. Aan de oostkust het Afrikaanse landschap met de dieren in het zluzlu park, vanuit Durban het Drakenberg gebied met zijn prachtige rotsformaties en vanuit Knysna reden we via de tuin route en het Karoo gebergte naar mijn oom en tante in McGregor waar we het Afrikaanse leven zagen. In Kaapstad kwam Karien ons opzoeken en omdat ze hier had gewoond liet zo ons ook haar mooie plekken zien. Al met al een prachtige tijd!

Abonneren op: Reacties (Atom)